ว้ชั่วคราวเท่านั้นเวลานี้!หลานเยาเยาแฉลบตัวมา หลังจากตรวจชีพจรเอง ลงมือฆ่าเชื้อทันที อีกทั้งทายาแล้วก็พันแผล ทั้งยังให้ของเหลวที่ไม่รู้ว่าคืออะไรกับเจ้าพระยาเซียวตลอด ทั้งหมดล้วนเป็นวัสดุยาและเครื่องมือในการรักษาที่เขารู้สึกได้ถึงความแปลกตาและคุ้นเคยกระทั่งหลานเยาเยารักษาชีวิตของเจ้าพระยาเซียวได้ หลังจากแอบโล่งใจขณะที่เงยหน้าขึ้น สบตากับจื่อซีพอดี เห็นเพียงดวงตาที่แดงกํ่าเล็กน้อยของเขาราวกับว่าคนโง่ไปแล้ว ปากกลับเปิดปากพึมพำกล่าวว่า:“คุณหนู!”จื่อเฟิงก็เหมือนกันราวกับว่าอึ้งไปตรงนั้นแล้ว
351