อซีไม่รู้ว่าควรตอบอย่างไร แต่ว่าในใจเป็นความปลื้มอกปลื้มใจ ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ พระราชธิดาจาวหยางปฏิบัติต่อเขาแตกต่างไปคือหลังจากที่นางเพิ่งหายจากการป่วยหนัก?หรือว่าหลังจากที่กลับมาจากการเดินทางไปทะเลทรายครั้งนั้น?308
โดยสรุป ไม่เหมือนเดิมแล้ว จื่อซีชอบความไม่เหมือนเดิมนี้มาก แต่ก็เป็นห่วงความไม่เหมือนเดิมนี้พระราชธิดาจางหยางทำปากจู๋ แอบด่าประโยคหนึ่ง: สมองทื่อ จึงกล่าวต่อ:“ช่างเถอะ เจ้ารีบแนะนำข้าคุณชายที่งดงามท่านนี้คือใคร?”“เขาคือหมอเทวดาท่านหนึ่ง เป็นคนที่เจ้านายไว้ใจ” จื่อซีแนะนำอย่างจริงจังหลานเยาเยาเลิกคิ้วเล็กน้อย “ข้าซ่างกวนหนานซู่”ได้ยินดังนั้น!พระราชธิดาจาวหยางค่อนข้างอึ้งนางอดที่จะมองไปทางจื่อซีไม่ได้ ถามอย่างไม่เข้าใจ: “คนที่เสด็จอาไว้ใจที่สุดไม่ใช่เจ้ากับจื่อเฟิงหรือ? กลายเป็นเขาได้อย่างไร? ยังมีอีกก่อนหน้านี้ทำไมข้าไม่เคยเจอคนผู้นี้?”ยังเป็นหมอเทวดาผู้หนึ่งอีก!ทำไมถึงมีหมอเทวดามากมายขนาดนั้นล่ะ?มีหลานเยาเยาผู้เดียวก็ไม่ใช่ดีแล้วหรือ? ทำไมยังต้องปรากฏตัวออกมาเรื่อยๆอีกผุดออกติดต่อกันมามากมายขนาดนั้นไม่ใช่พระราชธิดาจาวหยางไม่ชอบซ่างกวนหนานซู่ เพียงแค่มีความรู้สึกชนิดหนึ่งที่อธิบายไม่ถูก อย่างไรเสียก็เทียบไม่ได้กับนํ้าหนักของหลานเยาเยาในใจของเสด็จอาเวลานี้!309
มีเสี่ยวเอ้อตะโกนว่า: “ตงเจียมาแล้วขอรับ”ตงเจียก็คือเจ้าของร้าน และก็คือเจ้าของร้านอาหารซ่างกวนมาแล้วหลังจ
