ต่กลับมองร่องรอยใดๆไม่ออกแต่ว่า! ความแปลกใจของพวกเขาต่อหลานเยาเยา มาถึงระดับที่ไม่เคยมีถึงมาก่อนในประวัติศาสตร์ถูกพวกเขาสังเกตอย่างละเอียดเช่นนี้หลานเยาเยาเพียงแค่เลิกคิ้วเล็กน้อย ขณะที่มองดูส้งเย่นกุย ส้งเย่นกุยขึ้นม้าแล้วเห็นนางมองมา ก็หันกลับไปมองนาง จากนั้นยักไหล่ ท่าทางแบบไม่เกี่ยวกับเจ้าระบบ“……”เหอะ!กลับทำเหมือนตัวเองบริสุทธิ์ไม่เกี่ยวข้องนางพลิกตัวขึ้นม้า ยกบังเหียนสะบัด เปล่งเสียงเบาๆ“ย๊ะ……”หนึ่งแถวขี่ม้าห้าตัว เดินทางไปด้านหน้ารวดเร็วปานลมกรด ไม่ช้าก็ออกจากประตูเมือง ไปทางที่ไกลๆยิ่งไปยิ่งไกล จนมองไม่เห็นบนประตูเมืองเสื้อคลุมสีดำรับลมพลิ้วขึ้น ชายเสื้อพลิ้ว ชายที่สง่างามดังเทพเซียนมองไปที่ไกลๆ ในม่านตาเปล่งแสงเล็กน้อยอย่างเลือนราง ราวกับมองทะลุความปรารถนา“ท่านอ๋องขอรับ!”285
โม่เหลียงเฉินก็อยู่บนประตูเมือง หลังจากที่มองส่งกลุ่มคนไปไกล จึงเดินไปข้างกายเย่แจ๋หยิ่ง ทำมือเคารพเล็กน้อยแล้วกล่าว:“รถเข็นล้อเดียวที่ต้องการใช้ในการขนส่งเสบียงทหารและหญ้าเลี้ยงม้า นับรวมกับรถม้าที่ปราชาชนใช้ ช้าที่สุดยังต้องใช้เวลาสองวันจึงจะสามารถรวบรวมทั้งหมดในเมืองหลวงได้ขอรับ สำหรับเสบียงอาหารและหญ้าเลี้ยงม้า ก็ไม่รู้ว่าจะสามารถหาได้ครบตามเวลาที่กำหนดหรือไม่ขอรับ”ฮ่องเต้องค์ใหม่ครองราชย์นานเพียงหนึ่งปีขุนนางตำแหน่งสูงในราชสำนัก ส่วนใหญ่ล้วนเป็นขุนนางเก่าอยู่กับฮ่องเต้มาสองรุ่น ในการปล่อยให้ทำความผ
