า สังเกตเห็นขณะที่นางต้องการเป็นปีศาจ ก็ได้แฉลบร่างถอยไปข้างกายเย่แจ๋หยิ่งแล้ว และเย่แจ๋หยิ่งก็เอานางไปปกป้องไว้ด้านหลังทันทีแม้เป็นเช่นนี้ ถังมู่หวั่นยังคงคิดจะลากหลานเยาเยาลงนรกไปด้วยกันความเย็นยะเยือกทั่วร่างของเย่แจ๋หยิ่งบังเกิดทันใด กำลังคิดออกคำสั่ง ก็เห็นใบหน้าของถังมู่หวั่นบิดเบี้ยวกะทันหัน จากนั้นร้องโหยหวนขึ้นมา ทั้งคนล้มกลิ้งไปที่พื้นในชั่วพริบตา ราวกับว่าถูกงูแมลงหนูยุงนับหมื่นกัดเช่นนั้น“นางพิษกำเริบแล้ว” หลานเยาเยาพูดประโยคหนึ่งนิ่งๆอีกทั้งเจ็บปวดเป็นพิเศษแต่เวลานี้ ถังมู่หวั่นได้รับความเจ็บปวดอย่างมหาศาลของเลือดเนื้อที่ถูกกัดกร่อนไปด้วย ยื่นมือไปทางเย่แจ๋หยิ่งไปด้วยประมาณว่านางคิดอยากให้เย่แจ๋หยิ่งช่วยนางสินะ!เย่แจ๋หยิ่งเพียงมองอย่างตะลึง ไม่มีการเคลื่อนไหวนาทีนี้นางน่าสงสารเพียงใด ก็ปิดบังเมื่อครู่ที่นางยังคิดจะทำร้ายหลานเยาเยาไม่ได้ คนเช่นนี้ เขาไม่กล้าช่วย ให้จบไปโดยไม่ลังเลเขากลับไม่ใจแคบแต่ว่า!พิษที่ถังมู่หวั่นโดน ทันทีที่พิษกำเริบ ก็จะจบในไม่ช้า240
ดังนั้นพลิกไปมาครู่หนึ่ง ถังมู่หวั่นก็ไม่กระดิกแล้ว ผิวรอบๆร่างกายถูกกัดกร่อนไม่มีเนื้อที่เป็นชิ้นดีถังมู่หวั่นตายแล้วพ่อของนางก่อนที่ฟ้าจะมืด ได้ยินข่าวก็หลบหนี ยังจงใจสร้างภาพตบตา จุดเทียนบนเชิงเทียนในลานหลักไว้ตลอดแต่ทว่า!เขาจะมีการหยั่งรู้ล่วงหน้าเพียงใด ก็หลบหนีการไล่ล่าของเหล่าองครักษ์ลับไม่พ้นจากร่องรอยเบาะแส
