จางอวิ๋นชะงักฝีเท้าลงเล็กน้อย แววตาคมปลาบจับจ้องไปยังแหวนมิติในมือ ก่อนจะสะบัดหัตถ์เรียกหินส่งเสียงออกมาเปิดใช้งาน
“เรื่องที่สั่งการ จัดการคืบหน้าไปถึงไหนแล้ว?”
น้ำเสียงที่ทุ้มต่ำและราบเรียบดังลอดออกมาจากหินสื่อสารในทันที
จางอวิ๋นหรี่ตาลงจนเรียวเล็ก ประกายความคิดแล่นเร็วรี่ดุจสายฟ้า
เรื่อง?
เบื้องหลังบรรพชนตระกูลหลัวผู้เหี้ยมโหด ยังมีตัวตนลึกลับชักใยอยู่อีกชั้นหนึ่งอย่างนั้นหรือ?
การที่อีกฝ่ายสื่อสารผ่านหินส่งเสียงเช่นนี้ ย่อมหมายความว่าตำแหน่งของมันต้องไม่ได้อยู่ในละแวกเมืองตานซาน ทว่าหัวข้อที่มันเอ่ยถึง… คือกิจการอันใดกัน?
“เหตุใดจึงเงียบ?”
เมื่อเห็นความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ น้ำเสียงจากปลายสายพลันเปลี่ยนไป แฝงไปด้วยความฉงน
จางอวิ๋นมิรอช้า เขาโคจรพลังปราณบังคับเส้นเสียงเลียนแบบท่วงทำนองการพูดของบรรพชนตระกูลหลัวอย่างแนบเนียน ก่อนจะตอบกลับไปสั้นๆ ด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น “จัดการเรียบร้อยแล้ว”
“ในเมื่อทุกอย่างเสร็จสิ้น ก็จงนำตัวคนมาพบข้าได้ทันที!”
สิ้นคำสั่งอันทรงอำนาจ สัญญาณสื่อสารก็ถูกตัดขาดไปในฉับพลัน
จางอวิ๋นเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แววตาสื่อถึงความนัยบางอย่าง
นำตัวคน?
หมายถึงการกวาดต้อนคนของตระกูล
