คุ้นเคยเสียงหนึ่งดังมาจากด้านหลังเชิงเทียน ถังมู่หวั่นรีบหมุนตัวไป เงาร่างคนผู้หนึ่งอยู่ด้านหลังเชิงเทียน เห็นหน้าไม่ชัด แต่กลับสามารถเห็นร่างกายที่คุ้นเคย“อ๋องเย่?” จิตใจของถังมู่หวั่นมีความกลัว ถามอย่างระมัดระวังเสียงหนึ่ง230
“เป็นข้า!”เป็นเสียงของอ๋องเย่นางรีบผ่อนความระวังตัว รีบเดินเข้าไป ใครจะรู้เมื่อเข้าใกล้ ใบหน้าที่แปลกตาก็ปรากฏขึ้นในม่านตา ถังมู่หวั่นชะงักทันที เกิดความกลัวทันใด ระวังตัวทั้งตัวนางไม่เคยรู้จักใบหน้านี้“เจ้าเป็นใคร?”“ข้าคือใคร? ข้าคือฉินหวยไง! มักจะร่วมหลับนอนกับเจ้าอยู่เสมอ ฉินหวยที่มีความสุขใจทุกๆคืนไง! ทำไม มู่หวั่นจำไม่ได้แล้ว?” ฉินหวยแววตาเฉียบคม นํ้าเสียงกลับเต็มไปด้วยการเยาะเย้ย“ไม่ คนที่มีความสุขกับข้าคืออ๋องเย่ ไม่ใช่เจ้า” ตีให้ตายถังมู่หวั่นก็ไม่ยอมรับนางหลอกตัวเองมาตลอด ถึงตอนนี้ราวกับว่าเพิ่งจะตื่นจากความฝัน เจ้าของร่างกายผู้นั้นที่ถูกบีบบังคับให้มีความสุขร่วมรักกับนาง เป็นเพียงฉินหวยที่ถูกคลุมด้วยหน้ากากหนังคนหน้าอ๋องเย่เท่านั้นแต่เช่นนั้นแล้วจะอย่างไร?เวลาที่มีความสุข ใบหน้าเป็นใบหน้าของอ๋องเย่ นางก็คือคนของอ๋องเย่“ไม่เป็นไร ก่อนหน้านี้ไม่นับก็ไม่นับ ตอนนี้ข้าจะทำให้เจ้าดู เอาเจ้าทับไว้ใต้ร่างกาย คนที่ครอบครองร่างกายของเจ้าอย่างโหดเหี้ยมคือใคร”ตอนนั้น ถังมู่หวั่นข่มขู่บีบคั้นเขาอย่างไร ทำให้เขาได้รับความอัปยศอย่างไร วันนี้เขาจะคืนนางเป็นอีกเท่า
