ทงไม่ลง ถูกพลังที่แข็งแกร่งควบคุมไว้ เงยหน้ามอง ตรงหน้าชายวัยกลางคนปรากฏตัวขึ้นอย่างฉับพลัน ท่าทางเหมือนปัญญาชน แต่กลับทำให้มีความรู้สึกคาดเดาได้ยากยิ่งคนผู้นั้นขยับมือเพียงเล็กน้อย มีดสั้นในมือของฉินหวยก็เด้งออกในพริบตา ปักตรงลงในดินข้างๆ ไม่ทันได้ทำปฏิกิริยาตอบสนองใดๆ ฉินหวยรู้สึกเพียงช่วงคอแสบร้อนเป็นระยะ จากนั้นก็หมดสติหลานเยาเยาเดินเข้ามา มองดูใบหน้าที่เหมือนกับเย่แจ๋หยิ่งทุกอย่างนั้น นางขมวดคิ้วอย่างหนัก“จะตายก็ไม่ควรเอาใบหน้านี้ไปตายด้วย”“อาส้ง ช่วยเสริมหน่อย!”…….องครักษ์ลับสิบกว่าคนที่ฝึกฝนอย่างดี หลังจากที่ไร้ผลลัพธ์จากการสืบหา เย่แจ๋หยิ่งก็หาหานแสพบโดยลำพัง หานแสกลับบอกว่าฆ่าซ่างกวนหนานซู่ไปแล้ว เย่แจ๋หยิ่งไม่เชื่อเป็นธรรมดา ทั้งสองต่อสู้กันรอบหนึ่ง สุดท้ายหานแสเป็นฝ่ายแพ้ขณะที่เย่แจ๋หยิ่งจากไป หานแสเช็ดคราบเลือดบนมุมปากอย่างรุนแรง กล่าวเสียงดังต่อแผ่นหลังของเย่แจ๋หยิ่ง:“ข้ารู้แล้วว่านางเป็นใคร นางไม่ได้เป็นเพียงหลานเยาเยา อ๋องเย่ อย่าคิดว่าท่านครอบครองนางได้แล้ว”221
ฝีเท้าของเย่แจ๋หยิ่งชะงักลง แต่ก็เพียงแปบเดียวเท่านั้น แล้วยกเท้าจากไปต่อหลานเยาเยาเป็นใคร เขากระจ่างแจ้งกว่าผู้ใดแต่ตอนนี้ก็ไม่ได้รับการคุกคามจากแขกต่างประเทศ เขาหวังเพียงนางเป็นหลานเยาเยา เป็นเพียงหลานเยาเยาของเขาเท่านั้นเย่แจ๋หยิ่งกลับไปในป่าทึบผืนนั้นอีกครั้งเป็นดังคาดทั้งที่เห็นนางไม่ได้เป็นอะไรแต่กลับยั
