หลังจากทั้งสองคนนั่งลง ในใจหานแสมีความสงสัย ยกชาขึ้นมาเหมือนจะดื่มแต่ไม่ดื่มไปพลาง หรี่ตาสังเกตชายรูปหล่อตรงหน้าไปพลางคนผู้นี้ไม่เคยพบมาก่อน เหมือนกับว่าผุดออกมาอย่างกะทันหันทันทีที่ปรากฏตัว อ๋องเย่ก็ปฏิบัติต่อเขาแตกต่างไปเป็นที่สุด แม้แต่ถังมู่หวั่นที่เลียนแบบได้คล้ายคลึงอย่างมากก็ไม่สามารถปิดบังเขาได้ ชายผู้นี้มีอะไรที่เหนือกว่าผู้อื่นกันแน่?เมื่อครู่เขาต้องการลงมือ ก็ถูกองครักษ์ลับของเขากั้นขวางไว้คิดว่าถึงว่าคนก็แตะต้องไม่ได้ แข็งแกร่งจนไม่มีทางคาดเดาได้ เกรงว่าราชครูเทียนเวิงในเวลาที่แข็งแกร่งที่สุดก็ไม่มีทางเทียบเป็นศัตรูได้ คนที่แข็งแกร่งเช่นนี้ กลับฟังคำสั่งชายที่ไม่มีกำลังภายในผู้หนึ่งหากเป็นศัตรู เขาก็แบกรับผลลัพธ์ไม่ไหวระหว่างที่เขากำลังไตร่ตรอง ฝั่งตรงข้ามมีเสียงที่ไพเราะดังออกมา“นิ่งเงียบไม่พูดจาไม่ใช่ท่าทีของท่านชายหยิ่ง จ่ายค่าใช้จ่ายสูงขนาดนี้ สร้างเรือแห่งความสิ้นหวังใหม่ เพราะอยากทำเรือแห่งความสิ้นหวังที่สง่างามในปีก่อนนั้นอีกครั้งหรือ?”หานแสตะลึงเล็กน้อย อดที่จะเอ่ยปากไม่ได้ :“เหมือนกับว่าเจ้าเข้าใจข้าเป็นอย่างมาก?”ดูท่าไม่มีเรื่องก็คงไม่มาเยี่ยมเยือน อีกทั้งมีการเตรียมพร้อมที่จะมา101
“เข้าใจ? นับไม่ได้ กับการกระทำที่ชั่วร้ายมากมายของเจ้า กลับกระจ่างแจ้ง ข้าเพียงแต่คิดไม่ถึง ราชครูเทียนเวิงตายไปแล้วผู้หนึ่ง หานแสก็มาอีกผู้หนึ่ง ล้วนคิดอยากทำลายแผ่นดินใหญ่ผืนนี้”แ
