ดนมนต์ดำของเขาเป็นผู้นำกองทหารแต่เขาทำไม่ได้!เขาชอบข่มเหงคนที่อ่อนแอ ชอบการควบคุมความเป็นความตายของผู้อื่นเขาจะต้องการทำลายแผ่นดินใหญ่ผืนนี้ได้อย่างไรล่ะ?“เช่นนั้นนักฆ่ายิงจวนกลุ่มใหญ่ แสร้งเป็นนักฆ่าธรรมดาเรื่องซุ่มสังหารทูตต่างประเทศทั้งหมด อย่าบอกว่าเจ้ายมราชยิงจวนผู้นี้ไม่รู้เรื่อง?”หลานเยาเยาไม่เข้าใจระบบการจัดการของยิงจวน แต่สามารถมั่นใจได้จุดหนึ่ง ใช้นักฆ่ายิงจวนได้มากมายเพียงนั้น จำต้องผ่านยมราชยิงจวนเหมือนกันเป็นแน่แต่ว่า……103
เห็นสีหน้าของหานแส ด้วยความรวดเร็วที่สายตามองเห็นได้เคร่งขรึมขึ้นมา ถ้วยชาในมือถูกกำแตกโดยตรง หน้าตาที่ดูมีเล่ห์เหลี่ยมค่อยๆเบี้ยวเขาเงยหน้ามองนาง พูดชัดถ้อยชัดคำ :“ที่พูดเป็นความจริง?”ซุ่มสังหารทูต ไม่ใช่ว่ายิงจวนไม่เคยทำ แต่ซุ่มสังหารทูตหลายประเทศในครั้งเดียว…….หลานเยาเยาหัวเราะเบาๆ“ยมราชยิงจวนที่ทำให้คนขนหัวลุก คาดไม่ถึงว่าจะไม่รู้เรื่องจริงๆ ยิงจวนเปลี่ยนเจ้านายแล้ว หรือว่าถูกคนเล่นงานเข้าแล้ว?”เห็นเขาไม่ตอบโต้ หลานเยาเยาหัวเราะอย่างเย็นชาทีหนึ่ง“ความจริงพวกเราสามารถร่วมมือกันได้”“ร่วมมือกัน?” หานแสหัวเราะอย่างเย้ยยั่น “เจ้าอยากได้อะไร? และข้าจะได้รับอะไร?”“แม้ข้าเป็นคนนอกผู้หนึ่ง ล้วนสามารถมองนักฆ่าเหล่านั้นออก ว่าเป็นนักฆ่าศพแห้งยิงจวนปลอมตัว ทูตที่โชคดีรอดชีวิตเหล่านั้น และฮ่องเต้ประเทศก่วงส้าจะสืบไม่รู้เชียวหรือ?”ถึงเวลา ยิงจวนเก่งกาจเพียงใด
