ค์ชายเก้าประเทศผึงไหลก็เห็นหลานเยาเยากำลังช่วยจัดการบาดแผลให้องครักษ์ผู้หนึ่ง องครักษ์ผู้นั้นสูญเสียแขนแล้ว ก่อนหน้านี้เพียงใช้ผ้าที่ตัวเองฉีกมาพันแผลไว้ ห้ามเลือดที่ไหลไม่หยุด ตอนนี้เป็นลมไปแล้ว เป็นหรือตายไม่รู้เขาหุบปากในพริบตารอจนจัดการบาดแผลให้คนที่บาดเจ็บหนักแต่ละคนเสร็จแล้วหลานเยาเยาเหนื่อยจนปวดเมื่อยคอเล็กน้อยแล้ว ขณะที่ยืนขึ้น ข้างกายคนผู้หนึ่งยืนอยู่เป็นยู่หลิวซู!เขากำลังรอนาง เหมือนกับว่ามีคำพูดต้องการจะพูด ด้วยเหตุนี้ทั้งสองคนหาสถานที่ที่ไม่มีคน เพราะว่าเหนื่อยมาก หลานเยาเยานั่งลงบนพื้นโดยตรงยู่หลิวซูกลับยืนอยู่ข้างกายนางเงียบๆ“ทางนั้นจัดการเป็นอย่างไรบ้างแล้ว?” หลานเยาเยาเปิดปากพูดก่อน“นอกจากหลบหนี เหลือคนรอดชีวิตสองคนเท่านั้น นอกจากนั้นจัดการทั้งหมดแล้ว เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเล็กๆธรรมดาๆ เรื่องที่เหลือให้อ๋องเย่จัดการด้วยตนเองขอรับแผลบนแขนของท่านจัดการแล้วหรือขอรับ? นี่คือยาจินฉวง รับไว้”ทั้งที่รู้ว่านางคือหมอ อีกทั้งยารักษาบาดแผลในมือนาง ยังดีกว่าที่เขามอบให้ แต่เขายังดื้อรั้นต้องการจะให้ หลานเยาเยาก็รับไว้ทันทีที่เอามาดูด้านหน้ามุมปากยกขึ้นในพริบตา…..44
