งกวนหนานซู่ไม่ได้รับผลกระทบ สงบนิ่งดั่งขุนเขา สนทนากับเขาด้วยจิตใจที่ไม่ว่อกแว่กแต่ว่า!ในไม่ช้าผู้อาวุโสใหญ่ก็พบว่า ยิ่งสนทนากับซ่างกวนหนานซู่สามารถทำให้ยิ่งตะลึง บุคลิกคำพูดของเขา กิริยาท่าทางลีลาการพูด ให้ความรู้สึกที่คุ้นเคยอย่างอธิบายไม่ถูกต่อเขาผู้อาวุโสใหญ่อดไม่ได้ที่จะมีแววตาครุ่นคิด…….“ข้าดูแล้วบุคลิกคำพูดของคุณชายซ่างกวน กิริยาท่าทางลีลาการพูด คิดว่าต้องเป็นคุณชายที่เป็นขุนนางยศใหญ่ในครอบครัวสูงศักดิ์ ไม่รู้ว่าบ้านของคุณชายซ่างกวนอยู่ที่ใด?”“ข้าไม่ใช่ลูกของครอบครัวที่รํ่ารวย” หลานเยาเยายิ้มบางๆ “ข้าเพียงแค่รวยจนไร้ผู้ใดเปรียบ”ลูกของครอบครัวที่รํ่ารวยไม่พอที่จะบรรยายถึงนาง นางเป็นถึงหญิงรํ่ารวยชื่อดังกึกก้องผู้หนึ่ง ในระบบการรักษาโรคภัยไข้เจ็บเต็มไปด้วยสมบัติลํ้าค่าของราชวงศ์เก่าเปรียบได้กับภูเขาทองภูเขาเงิน ยังมีมุกเย่หมิง ระบบการรักษาโรคภัยไข้เจ็บที่ลํ้าสมัยที่สุดของยุคก่อนหน้าปัจจุบัน รํ่ารวยมากกว่าบ้านเมืองเย่หลีเฉินโดยแท้จริง“……” ผู้อาวุโสใหญ่อับอายจนเหงื่อตกจริงหรือเท็จ?เจ้าก็พกโซ่ทองเส้นใหญ่สักเส้นสิ?ก็ไม่ถ่อมตัวสักนิดจริงๆ นิสัยเช่นนี้ก็ไม่รู้ว่าตามใคร1355
ฉับพลันนั้นเขาเข้าใจเล็กน้อย ทำไมอ๋องเย่จึงได้ชอบผู้ชายด้วยกันอย่างกะทันหันก็ไม่ว่าเพราะโฉมหน้าที่งามลํ้าเลิศในเมืองขนาดนั้นของซ่างกวนหนานซู่ แต่เพราะเขาช่างให้ความรู้สึกเหมือนคนผู้หนึ่งเป็นที่สุดอย่างไรเสียตอนนี้
