ฟันขาว หล่อเหลาสง่างาม เป็นคุณชายที่งามเฉิดฉายที่หาพบได้ยาก ที่สำคัญที่สุดคือ แววตาของชายผู้นั้นกำลังมองเขา ในตาเหมือนมีแสงที่ไม่เหมือนกัน มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มดุร้าย ราวกับครั้งแรกที่เห็นเทพธิดา นางยกมุมปากยิ้มอย่างเย็นชางดงามและดุร้ายเช่นนั้นแบ่งอำนาจอะไร……หยั่งเชิงตื้นลึกอะไร……ในนาทีนี้ ถูกยู่หลิวซูลืมไปหมดแล้ว1359
แต่หลานเยาเยาเห็นยู่หลิวซูนาทีนั้น ในใจมีอารมณ์แสดงออกทางใบหน้าเล็กน้อยยู่หลิวซูในตอนนี้น่าเกรงขามมีอำนาจ ไม่โกรธแต่มีอำนาจ ไม่เหมือนครั้งแรกที่ท่าทางนุ่มนวลอบอุ่นแล้ว แม้แต่นํ้าเสียงก็เปลี่ยนไปแล้วไม่เสียดายที่เป็นเจ้าสำนักที่นางเลือกไว้เห็นท่าทางของเขาตอนนี้ นางปลื้มใจมาก ดังนั้นนางยิ้มอย่างไม่รู้ตัว เพื่อตัวเองและยิ้มเพื่อยู่หลิวซูกลับเป็นผู้อาวุโสไม่กี่คนด้านหลังของยู่หลิวซู จ้องมองดูนางอย่างไม่ได้นัดกันดวงตาจ้องมองตรงๆ แต่กลับไม่เห็นการกระทำ และไม่เห็นสีหน้าที่เปลี่ยนแปลง ราวกับว่าแม้แต่ฝีเท้าการก้าวเดินของพวกเขาก็หยุดลงแล้ว……เย่แจ๋หยิ่งหรี่ตาลงเล็กน้อย ยืนขึ้นด้านหน้าของหลานเยาเยาทันที บังสายตาของพวกเขาไว้ และกวาดตามองพวกเขาอย่างเย็นชา จึงได้กวาดตามองจนพวกเขาดึงสติกลับมา“มองพอหรือยัง?
1360
