เสียงหมุนไปรอบๆเสียงหนึ่ง เสียงร้องน่าอนาถดังขึ้นต่อเนื่องกัน สุดท้ายกลับเป็นปกติแม้แต่เวลาจิ๊บชาถ้วยหนึ่งก็ไม่ถึง ส้งเย่นกุยก็กลับมานั่งบนม้าพันธุ์ดีใหม่อีกครั้ง“กล้ารบกวนอารมณ์สุนทรีย์ของเจ้านาย หาที่ตาย”จื่อเฟิงอดมองไปทางส้งเย่นกุยไม่ได้ ดวงตาเบิกกว้าง เห็นอาส้งข้างกายคุณชายซ่างกวน ขณะที่ขี่ม้าไร้สุ้มเสียง เขาก็รู้สึกว่าคนผู้นี้วิทยายุทธกำลังภายในไม่ธรรมดาแต่กลับคิดไม่ถึง ไม่เพียงไม่ธรรมดา กระทั่งเหนือกว่าราชครูเทียนเวิง ฝีมือแปลกประหลาดที่สุด เขาไม่เคยเห็นมาก่อนคนผู้นี้มีภูมิหลังอย่างไรกันแน่?ไม่เพียงทำให้เขาคิดถึงส้งเย่นกุยที่แปลกประหลาดยากคาดเดาในทะเลทรายเท่านั้น1337
แล้วในเวลานี้ ประตูหินสลักของสำนักหงอี ผู้เฒ่าที่สวมชุดจีวรสีขาวของนักบวชเต๋าค่อยๆมา เขาสังเกตมองรอบๆครู่หนึ่งหืม?นักฆ่าล่ะ?ก่อนหน้านี้ไม่ได้มีคนรายงานว่าด้านนอกของสำนักหงอีมีนักฆ่าจำนวนมากซ่อนอยู่หรือ?นอกจากเขาจะได้กลิ่นคาวเลือดรุนแรง ก็ไม่รู้สึกถึงนักฆ่าที่แอบซ่อนอยู่ในที่ลับแต่รู้สึกถึงพลังที่ไม่เคยมีมาก่อน สายตาตกไปอยู่ที่ส้งเย่นกุยที่นั่งอยู่บนม้าตัวสูงใหญ่ทันที“เจ้าเป็นใคร?”เพิ่งถามออกจากปาก เมื่อเคลื่อนสายตา ก็เห็นเงาคนที่คุ้นเคยนั่งขับรถอยู่บนรถม้า“จื่อเฟิง? !”“ผู้อาวุโสใหญ่” จื่อเฟิงทำมือเคารพทางเขา“ผู้นี้คือ?” ผู้อาวุโสใหญ่มองไปทางคนที่นั่งอยู่บนม้า ขมวดคิ้วแน่น เขาตรวจวัดไม่ได้ว่าวิทยายุทธของคนผู้นี้สู
