นเหมยฮัวอีกด้วย1322
นางรู้ หากว่าไม่มีการเห็นด้วยจากอ๋องเย่ จื่อเฟิงจะไม่ทำเช่นนี้แต่นางโชคดีมาก ก่อนหน้านี้ตัวเองติดตามเจ้านายที่ดีผู้หนึ่ง ไม่มีเทพธิดา ความโชคดีทุกอย่างนี้ล้วนไม่มีวาสนาต่อนาง“คุณชายซ่างกวนหรือ?”“อืม!” จื่อเฟิงพยักหน้าเบาๆ“เขาให้ข้ามีชีวิตที่ดี ทำเรื่องที่ตัวเองชอบทำ”เข็มเงินที่แทงขมับของตู๋เหยี่ยนหลงไม่กี่เล่มนั้นนางก็เห็นแล้ว จื่อเฟิงสงสัยก็ปกติมาก ก็เหมือนนางเช่นนั้น นางก็หวังว่านั่นก็คือนางไม่ใช่หรือ?จื่อเฟิงเงียบแล้ว“ท่านจะไปแล้วหรือ?” เย็นหงถามอีก“อืม!” หลังจากตอบรับแล้ว จื่อเฟิงค่อยๆมองไปทางเย็นหง เปิดปากแล้วเปิดปากอีก แต่กลับไม่ได้พูดออกมา สุดท้ายพูดเพียงประโยคหนึ่ง “รักษาตัว” หมุนตัวจากไปมองดูเงาด้านหลังของจื่อเฟิง เย็นหงบีบมือแน่นกะทันหัน ตะโกนเสียงดังประโยคหนึ่ง :“จื่อเฟิง!”ได้ยินดังนั้น!ร่างกายของจื่อเฟิงชะงัก มือที่ถือดาบพกจับไว้แน่นอย่างอดไม่ได้ ยังไม่ได้หมุนตัวก็รู้สึกว่ามีคนวิ่งมาทางด้านหลังเขา จากนั้นแขนขาวละเอียดคู่หนึ่งกอดเขาจากทางด้านหลัง นางค่อยๆอิงที่หลังของเขา เสียงพึมพำออกจากปาก :1323
“ข้าชอบท่านนานมากแล้ว ไม่กล้าพูดออกมาโดยตลอด แต่ข้ากลัวว่าถ้ายังไม่พูดออกมาอีก ก็จะไม่มีโอกาสแล้ว อ๋องเย่ออกจากจวนแล้ว ท่านคงจะไม่มาที่หมู่บ้านเหมยฮัวอีกถูกหรือไม่?”หากว่าอ๋องเย่ยังคงอยู่ในจวน ระหว่างทางไปกลับที่จื่อเฟิงออกมาทำภารกิจ ยังสามารถกลับมาที่หมู่บ้า
