่ยนเป็นสีขาว วิ่งพรวดเข้ามาทันที1131
หลานเยาเยามองเย่แจ๋หยิ่งอย่างรวดเร็วแวบหนึ่ง กล่าวอย่างรีบร้อน“ท่านถอยหลัง ข้าปกป้องท่าน”พูดจบ กำลังต้องการขึ้นไปการเผชิญหน้ากับคนโดนมนต์ดำพวกนั้น เห็นเพียงแขนที่เรียวยาวขวางอยู่ด้านหน้าของนาง เสียงเย็นชา :“ไปเล่นด้านข้าง”“……”เล่น?นางจะไปหาใครเล่นด้วย?ทั้งหมดมีคนโดนมนต์ดำเพียงห้าคน โม่เหลียงเฉินต่อกรกับสองคนแล้ว สามคนนอกเหนือจากนั้นทั้งหมดล้วนอยู่ทางนี้ เย่แจ๋หยิ่งตอนนี้ยังเป็นคนป่วย ดวงตายังมองไม่เห็นอีก ไม่สามารถให้เขาใช้กำลังภายในได้ด้วยเหตุนี้!นางแฉลบตัว เคลื่อนตัวมาอยู่ด้านหน้าของคนโดนมนต์ดำก่อน เพราะต่อกรกับคนโดนมนต์ดำอยู่ บวกกับตอนนี้คนโดนมนต์ดำเหล่านี้แม้จะโหดเหี้ยม แต่ก็ต่อกรง่ายเป็นที่สุดดังนั้น ด้วยความรวดเร็วคล่องแคล่ว นางก็จัดการคนโดนมนต์ดำคนหนึ่งแล้วขณะหันไปหาคนโดนมนต์ดำสองคน กลับพบว่า ได้โดนเย่แจ๋หยิ่งจัดการแล้วเป็นดังคาด เขายังคงเป็นอ๋องเย่ที่เย็นชาและดื้อรั้น1132
แต่ว่า ที่น่าแปลกก็น่าแปลกที่ หลังจากที่พวกเขาสองคนจัดการคนโดนมนต์ดำสามคนนั้นแล้ว ก็ไม่ได้ขยับ แต่มองดูโม่เหลียงเฉินเปลืองแรงต่อสู้คนเดียวกับคนโดนมนต์ดำสองคนอย่างเย็นชาไม่ใช่กำลังภายในของโม่เหลียงเฉินใช้ไม่ได้แต่เพราะโม่เหลียงเฉินไม่เคยสู้กับคนโดนมนต์ดำมาก่อน และไม่ได้กินยาถอนพิษของพิษกู่มาก่อน ฉะนั้นในร่างกายเดิมทีก็ไม่มียาต้านพิษ เขาทั้งต้องหลบหลีกการที่ตัวเองจะถูกข่ว
