ไม่สามารถดึงออกได้?แต่ทว่าความจริงยืนยัน เขาไม่เพียงดึงไม่ออก ถูกส้งเย่นกุยดึงและลากเบาๆร่างกายของเขาก็ถึงด้านนอกโรงหมอแล้ว“ท่านท่านท่าน……”พ่อบ้านเหมยพูดถูก สองคนนี้ไม่ธรรมดา!ส้งเย่นกุยมองเขาแวบหนึ่ง จัดการแขนเสื้อที่ไม่ได้ยับแม้แต่น้อย พูดพึมพำ : “ไม่รู้จักประเมินความสามารถของตัวเอง หึ!”หลานเยาเยาลุกขึ้นเดินมาข้างประตู ถอนหายใจอย่างจนปัญญา :“ขออภัยจริงๆ หมอของข้านิสัยไม่ดี เกลียดคนที่มาสร้างความวุ่นวายเป็นที่สุด”คราวนี้จื่อซีสีหน้าจริงจัง อดไม่ได้ที่จะสังเกตคุณชายซ่างกวนที่อยู่ด้านหน้าอย่างละเอียดอีกครั้ง เวลานี้จึงพบว่า รัศมีของคนผู้นี้ไม่ธรรมดาจริงๆ แม้แต่คนข้างกาย ก็เก่งกาจเช่นนี้1107
การแอบทดสอบฝีมือเมื่อครู่นั้นคุณชายซ่างกวนผู้นี้เสแสร้งได้มากกว่าเขา เช่นนี้เขาก็วางใจแล้วอย่างน้อยก็ไม่ถูกเจ้านายไล่ออกมาในพริบตา“คุณชายซ่างกวนเข้าใจผิดแล้ว เป็นข้าที่ใช้ความคิดจิตใจตํ่าช้ามาประเมินค่าคนดี ที่มาคราวนี้ไม่ได้มาก่อความวุ่นวาย แต่มาขอร้องให้ช่วยรักษาขอรับ”“ขอร้องให้ช่วยรักษา? เช่นนั้นก็แปลกแล้ว ข้าดูสีหน้าของท่านดีเป็นที่สุด แม้ว่าในดวงตาจะมีความกังวลเล็กน้อย แค่สีหน้าแดงระเรื่อ คิ้วยกขึ้นเล็กน้อย อารมณ์ตอนเข้ามาก็ราบรื่นมาก ขอร้องการรักษาด้านไหนกัน?”ไม่ดูให้ละเอียด ยังมองไม่ออกจริงๆช่วงนี้อารมณ์ของจื่อซีเหมือนจะดีมาก หลังจากที่โดนนางว่าเช่นนี้ คิดไม่ถึงว่ายังแสดงความเขินอายเล็กน้อย
