ึงตรงนี้ เสียงก็ขาดแล้ว พ่อบ้านเหมยมองไปทางคนที่พูดจาทันทีเป็นชายที่อายุไม่ถึงยี่สิบปีผู้หนึ่ง ผมสีหมึกรวบสูง แต่รวบจนเป็นรูปแบบพิเศษ ตาหูจมูกปากที่สง่างาม ตาโตบริสุทธิ์ไร้เดียงสา ทำให้คนรู้สึกเชื่อถือได้อย่างไม่มีเหตุผลชุดสีอ่อนทั้งตัว ทำให้ใบหน้าที่ดูงดงามนั้นเพิ่มความสูงส่งมากขึ้นเป็นคุณชายซ่างกวน!เมื่อได้ยินว่ามีวิธีอื่น พ่อบ้านเหมยก็ตื่นเต้นทันที รีบสาวเท้าไปด้านหน้า ส้งเย่นกุยอยากลุกขึ้นขวางไว้ ก็เห็นหลานเยาเยาแอบโบกมือให้เขาจึงรู้ว่า ที่กล่าวทั้งหมดเมื่อครู่เป็นการตั้งใจ1093
ส้งเย่นกุยไม่สบายใจ : เป็นไปได้ว่าคนผู้นี้เป็นคนในจวนอ๋องเย่? ?พ่อบ้านเหมยเดินไปถึงด้านหน้าของคุณชายซ่างกวนแล้ว ถึงได้รู้สึกว่าตัวเองเสียมารยาท อยากกล่าวคำขอโทษสักหน่อย ก็เห็นคุณชายซ่างกวนทำตัวตรง ยื่นมือเชิญเขานั่งลงด้านข้าง“ชาหลงจิ่งทะเลสาบซีหู หอมหวานและไม่เลี่ยน ไม่เข้มไม่อ่อน ข้าคิดว่ามันเหมาะกับท่าน”พูดจบ!นํ้าชาแก้วหนึ่งที่รินโดยมือของหลานเยาเยาเอง เลื่อนไปถึงด้านหน้าของพ่อบ้าเหมยในใจพ่อบ้านเหมยรู้สึกอบอุ่น รีบรับนํ้าชาทันที พยักหน้าติดๆกัน“คิดไม่ถึงว่าคุณชายซ่างกวนไม่เพียงรู้แค่การรักษา ยังเข้าใจคนอีก ข้าลิ้มรสชามานับไม่ถ้วน โปรดปรานชาหลงจิ่งทะเลสาบซีหูอย่างเดียว นึกไม่ถึงว่าคุณชายซ่างกวนจะมีใบหน้างดงามความคิดจิตใจที่ละเอียดลออฉลาดและว่องไวถึงเพียงนี้”“ชมเกินไปแล้ว ใบหน้างดงามความคิดจิตใจที่ละเอีย
