หลังจากที่ได้กล่องทองแล้ว ฮ่องเต้ประเทศก่วงส้าก็รีบเดินไปอีกทาง รอไม่ไหวที่จะได้เปิดออก และกล่องทองนั้นไม่ต้องใช้แรงเยอะก็เปิดออกแล้วด้านในมีเม็ดยาสีใสเม็ดนึงนอนอยู่เงียบๆ ทั้งเม็ดมันกลมและโปร่งใส ราวกับหมอกเย็นสีขาวแผ่ออกมาจากเม็ดยากลิ่นอายธรรมชาติปะทะออกมา ราวกับเม็ดยาในแดนสวรรค์เม็ดยาแบบนี้ ฮ่องเต้ประเทศก่วงส้าไม่เคยเห็นมาก่อนแต่เขาก็ยังดีใจ หัวเราะขึ้นมาเบาๆก่อน หลังจากนั้นก็หัวเราะอย่างยกใหญ่ โอบเม็ดยาไว้ในมืออย่างระมัดระวังยาที่มีกลิ่นอายของสวรรค์เช่นนี้ จะต้องเป็นยาฉางตานอย่างไม่ต้องสงสัยไม่ผิดแน่!เย่หลีเฉินที่ล้มอยู่ที่พื้นอีกด้าน ก็หัวเราะเยาะตัวเอง แววตาเต็มไปด้วยความเจ็บปวดเป็นอย่างที่คาดไว้ไม่ผิด เพื่อให้ได้ของที่ตัวเองอยากได้ ไม่ได้ด้วยเล่ห์ก็เอาด้วยกลไม่มีขีดจำกัด พยายามทุกวิถีทางเพื่อให้ได้มาเขาค่อยๆยืนขึ้นปัดฝุ่นที่ไม่เคยมีอยู่ มองเสด็จพ่อตนเองที่รอไม่ไหวที่จะได้กลืนยาเม็ดนั้นเข้าไป เขาหลับตาลงเงียบๆพอลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง สายตานั้นเงียบเหงาเขาไม่ได้พูดอะไร แต่หลังจากที่ฮ่องเต้ประก่วงส้ากลืนยาเม็ดนั้นลงไป ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกว่าตัวเองสดชื่น สบายใจ และยิ้มขึ้นมาอย่างมีความสุข973
จนกระทั่งตอนที่เขาตระหนักขึ้นมาได้ว่าข้างๆยังมีคนอยู่สีหน้าก็ค่อยๆเคร่งขรึมลง จากนั้นหมุนตัวมาช้าๆ ความอาฆาตที่อยู่ในดวงตาได้เผยออกมาจนหมด ใบหน้าบิดเบี้ยว แตกต่างจากท่าทางพ่อที่แสนอบอุ่นถ่อมตนใ
