การตอบสนองแรกก็คือใช้มือปิดบังหน้าของตัวเองแต่เพราะการตอบสนองที่ไม่รู้ตัวเช่นนี้ ทำให้เขาขาดการป้องกันทันที ร่างกายถูกอะไรชนเข้าอย่างกะทันหันทันที ทั้งคนก็ถูกชนไปถึงอีกด้าน ห่างจากเงาปีศาจที่เหลือไกลมาก ไม่มีวิธีช่วยชีวิตในเวลาแรกการพุ่งโจมตีเหมือนจะหยุดชะงัก หลานเยาเยายังคงแขวนร่างไว้ บีบคอเงาปีศาจผู้นั้นด้วยมือเดียว รวดเร็วว่องไว “กึก” เสียงหนึ่งดังหลานเยาเยาผ่อนมือ ร่างกายที่ดำปี๋ของเงาปีศาจ ร่วงลงในพริบตา919
“ปึง……”วัตถุหนักตกพื้น กระแทกออกมาเป็นลมแรงไร้รูป กระจายออกไปทั่วทิศเงาปีศาจหมดลมไปนานแล้ว เขายังคงเบิกตากว้าง ราวกับว่าไม่ทันได้ปิดตาเรื่องที่เกิดขึ้นติดๆกันนี้ เป็นเวลาชั่วพริบตาเท่านั้น นี่ทำให้เงาปีศาจอื่นๆ เบิกตาโพลงโดยไม่รู้ตัวแต่ว่าพวกเขาที่ฆ่าคนมากมาย แม้ว่าจะรู้จักความกลัว ก็ไม่เคยมีการถอยอย่างไรเสีย!พวกเขาเป็นถึงนักฆ่าที่ทำให้คนแค่ได้ยินก็กลัวจนหัวหดเชียวนะ!นี่ทำให้พวกเขามีความมั่นใจไม่น้อยคนที่เหลือเข้ามาพร้อมกันอีกครั้ง ยิ่งให้ความสำคัญกับการร่วมมือกันขึ้น อีกทั้งทำให้คนไม่มีรูมุดได้หลานเยาเยาหาจุดบกพร่องในเวลาอันสั้นไม่พบ ไม่มีวิถีทางตีให้พ่ายแพ้ในเวลาสั้นๆได้ดังนั้น ต่อจากนี้ก็ปรากฏเหตุการณ์แมวจับหนูออกมา กับในขณะเดียวกันนางก็แอบสังเกตการณ์การเคลื่อนไหวทุกฝีก้าวของพวกเขา เพียงรอพวกเขาเผยพิรุธออกมาเล็กน้อย……“ครืนๆ……”พื้นผิวสั่นไหวเล็กน้อย อีกทั้งยังมีแนวโน้มว่
