ะรูปภาพที่เหมือนกับเรียงความตัวหนังสือโบราณที่อ่านเข้าใจยากเย็นหงเดินไปด้านหน้ากลไกที่หนึ่ง เพียงสัมผัสเบาๆนิดหน่อย แต่ก็สัมผัสเพียงเบาๆนิดหน่อยเท่านั้น ไม่กล้าลงมือรุนแรงกลับได้ยินเสียงการเคลื่อนไหวดังเล็กน้อยรอบหนึ่ง เย็นหงรีบเก็บมือกลับทันทีนางเงยหน้าขึ้นมา ใช้แววตาอ้อนวอนมองไปทางหลานเยาเยา กลับพบว่าสามคนที่เดิมทียืนอยู่ด้านหน้านางหายตัวไปแล้ว ด้านหน้าว่างเปล่าก็ไปเช่นนี้เลย?เชื่อใจนางขนาดนี้เชียวหรือ?ขณะเดียวกันที่เย็นหงสงสัย เวลานี้ด้านนอกปรากฏอย่างกะทันหัน เสื้อผ้าไม่เรียบร้อย สามคนที่ผมเผ้ารุงรังสีหน้างงงันข้าเป็นใคร?ข้าอยู่ที่ไหน?เมื่อครู่ได้เผชิญอะไรแล้ว?หลานเยาเยาและจื่อเฟิงมองไปทางส้งเย่นกุยพร้อมกัน แม้ไม่ได้พูดจา แต่ในดวงตามีความสงสัยเหมือนกัน ทำให้ส้งเย่นกุยอดไม่ได้ที่จะเอากำปั้นวางไว้ข้างปากแล้วกระแอมเบาๆเสียงหนึ่ง890
“ข้าเป็นเพียงวิชาการรักษา ไม่เข้าใจกลไก อย่ามองข้าเช่นนี้ ข้าก็โดนดีดออกมาแล้วขอรับ”“……”“……”ทั้งๆที่เห็นได้ว่าเป็นเหมือนบุคคลที่เก่งกาจต่างไปจากคนธรรมดา ลักษณะท่าทางของปัญญาชนที่ไม่เปื้อนโลกีย์โลกมนุษย์ ทำเรื่องขึ้นมาราวกับว่าจะพึ่งพาไม่ค่อยได้แต่ในไม่ช้าพวกเขาก็ไม่จุกจิกกับสิ่งนี้แล้ว การฆ่าฟันศัตรูข้างนอกสำคัญยิ่งกว่าหน่อยจัดระเบียบเสื้อผ้าเล็กน้อย ส้งเย่นกุยจึงพาพวกเขาสองคนไปทะเลทรายจุดที่เชื่อมต่อกับทางเข้าวังทองเพิ่งจะถึง ก็ถูกเหตุการณ์ด้านหน้า ทำให
