เคลื่อนไหวไม่ได้แล้วจากนั้นพลิกมือโอบหลานเยาเยาไว้ในอ้อมอก ในแววตาปรากฏความกังวลใจออกมา“ซู่เอ๋อ เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง?”“ข้าไม่เป็นไร ท่านควรจะทำตามสัญญาแล้วเพคะ”หลานเยาเยามีความคิดแต่จะทำภารกิจให้สำเร็จมาตลอด ตอนนี้ได้กำจัดความยุ่งยากแล้ว แต่นางมีบุญคุณช่วยชีวิตเขา เป็นเวลาที่ดีที่สุดที่จะใช้บุญคุณเพื่อขอการตอบแทน“อะไร?”“เลือด เลือดหนึ่งหยดของท่าน!”ผ่านไปครึ่งชั่วโมง ยาพิษในร่างกายของฮ่องเต้ได้สลายไปหมดแล้ว มือของเขาบาดเจ็บพอดี ไม่เป็นการดีที่ปล่อยให้สิ้นเปลืองอยู่ที่พื้น นางรับไว้หยดหนึ่งก็ได้แล้ว875
“ได้ เจ้าต้องการเท่าไหร่ข้าให้เจ้าหมด”พูดจบ ฮ่องเต้ปล่อยหลานเยาเยา เอานางเอนพิงต้นไม้ใหญ่อย่างระมัดระวังตัวเองกลับชักมีดสั้นที่ประดับด้วยทับทิมออกมา ดึงเสื้อคลุมด้านบนออก กรีดลงไปที่ทรวงอกมีดหนึ่งโดยตรง โดยไม่กะพริบตาแม้แต่น้อยเลือดสีแดงสดไหลรินลงมาตามรอยมีดอย่างรวดเร็วในพริบตา แต่จู่ๆเขากลับยิ้มมองดูหลานเยาเยาแล้วกล่าว :“ซู่เอ๋อ เลือดที่เจ้าต้องการ รีบรับไว้”“ท่าน……”หลานเยาเยาตกใจฮ่องเต้คือได้รับความกระทบกระเทือนบ้าไปแล้ว หรือว่าไม่เอาชีวิตแล้ว?ทีแรกนางคิดอยากได้เพียงเลือดบนมือที่ได้รับบาดเจ็บของเขาเท่านั้น คิดไม่ถึงว่าเขากลับกรีดเลือดเนื้อบนทรวงอกออก ใช้เลือดที่ทรวงอกใกล้กับหัวใจที่สุดให้นางฮ่องเต้นั่งยองๆลงครึ่งหนึ่ง เอาร่างกายของตัวเองเข้าใกล้นาง นํ้าเสียงอ่อนโยนกว่าที่เคย “ข้าโทษเจ
