ดในแผ่นดินใหญ่ผืนนี้ได้”เลื่อนขั้นระบบการรักษาโรคภัยไข้เจ็บไปพลาง ทำเงินสร้างชื่อเสียงไปพลาง ค่อยกินอาหารในโลกให้สุดๆไปพลาง878
จึจึ!สบายใจทั้งอิสระ หลังจากที่สำเร็จภารกิจการเลื่อนขั้นทั้งหมด คาดว่าก็ได้กินอาหารเลิศรสของโลกนี้หมดแล้ว ถึงเวลากลับยุคปัจจุบันก็ไร้ความเสียดายเมื่อฮ่องเต้ได้ฟัง สีหน้าเปลี่ยนทันที กล่าวอย่างจริงจัง“ไม่ได้ ซู่เอ๋อ เจ้าจำเป็นต้องตามข้ากลับพระราชวัง อยากเป็นหมอ ข้าออกราชโองการฉบับหนึ่งก็ได้แล้ว”หลานเยาเยางงงันในทันทีเอื้อมมือไปแตะหน้าผากของฮ่องเต้ พบว่าเขาไม่ได้เป็นไข้ ไม่เหมือนกับพูดจาเลอะเลือนกลับพระราชวัง?อาหารรสเลิศของพระราชวังนางได้กินหมดแล้ว อีกอย่างพระราชวังสถานที่ที่มีแต่ความวุ่นวายพรรคนั้น นางไม่อยากอยู่สักนิด“ไม่ต้องเพคะ ข้าชอบอิสรเสรี ตอนนี้ท่านไม่ได้มีปัญหาร้ายแรงแล้ว ก็ลากันตรงนี้บ๊ายบาย”พูดจบ นางหมุนตัวต้องการจากไป ข้อมือกลับถูกมือใหญ่จับไว้“ข้าไม่อนุญาตให้เจ้าจากไป”เขาเป็นถึงฮ่องเต้สูงส่ง ใต้โลกหล้าล้วนเป็นของเขา หรือว่าคนเพียงผู้เดียวก็เก็บไว้ไม่ได้?879
แต่มือของเขาก็เจ็บขึ้นมาทันใด หลานเยาเยาหลุดออกจากมือเขาแล้ว วิ่งไปด้านหน้าอย่างรวดเร็ว ฮ่องเต้ยกฝีเท้าก็ไล่ตาม ไม่สนใจอาการบาดเจ็บภายในโดยสิ้นเชิงตามองดูนางวิ่งไปไกล และตาเห็นว่าจะไล่ตามนางได้แล้วทันใดนั้นนางก็กระโดดขึ้น หน้าก็ไม่หันกลับ ก็กระโดดลงไปที่หน้าผาที่ขาด……ฮ่องเต้ตกใจทำอะไรไม่ถูกแล้
