ทั้งๆ ที่เป็นบ้านหลังหนึ่งที่ธรรมดามาก เพราะรูปแบบการตกแต่งที่ค่อนข้างแตกต่างเล็กน้อย ก็มีรูปแบบที่แตกต่างกับบ้านข้างๆอย่างเห็นได้ชัด ราวกับว่าผู้ที่อาศัยอยู่ข้างในนี้เป็นบุคคลที่มีการศึกษาสุภาพเรียบร้อยท่านหนึ่ง หรือว่าเป็นฤๅษีผู้วิเศษชายคาของบ้านพาดด้วยเชือกเส้นยาวๆเส้นหนึ่ง ด้านบนแขวนยาสมุนไพรตากแห้งเต็มไปหมดด้านในหน้าต่างที่กว้างใหญ่นั้น หนุ่มน้อยรูปงามสวมชุดคลุมสีขาวยืนอยู่ผู้หนึ่งบนมือของเขาเคลื่อนไหวไม่หยุด แต่ละเอียดอ่อน กำลังทำยาสมุนไพรบนโต๊ะโดยตลอดหลานเยาเยามองดูอย่างเงียบๆครู่หนึ่งอดไม่ได้ที่จะเอามือไปวางไว้ข้างปาก กระแอมเบาๆเสียงหนึ่ง เสียงไม่ดังไม่เบาสามารถทำให้ผู้ชายที่ยืนอยู่ด้านในหน้าต่างได้ยินพอดีได้ยินเสียงกระแอม ส้งเย่นกุยเงยหน้ามองมาทางเสียงที่ดังมาที่เห็นคือเทพธิดาในชุดสีแดง ร่างกายแข็งทื่อเล็กน้อย แก้มย้อมเป็นสีแดงระเรื่ออย่างอธิบายไม่ถูก เห็นเทพธิดาที่งดงามหยาดเยิ้มเดินมาทางเขา เขารู้สึกค่อนข้างทำอะไรไม่ถูกขึ้นมาทันที สายตาก็ยิ่งไม่รู้ว่าควรจะมองไปทางไหนจนหลานเยาเยายืนนิ่งอยู่ด้านหน้าหน้าต่าง ส้งเย่นกุยทำมือเคารพต่อนางเล็กน้อย“เทพธิดา”เห็นท่าทางเช่นนี้ของเขา หลานเยาเยายกมุมปากขึ้น กล่าวหยอกล้อ :622
“ไม่เชิญข้าเข้ามาดื่มชาสักแก้วหรือ?”“ห๊ะ? เชิญ เชิญเข้ามาดื่มชาขอรับ”สิ้นสุดคำพูดของเขาหลานเยาเยาก็ไม่ได้หมุนตัวเดินไปทางประตู แต่ภายใต้ความงงงันของส้งเย่นกุยมือคํ
