หน่อย พวกชาวบ้านล้วนจนปัญญาทำอะไรพวกเขาไม่ได้จนถึงสองสามปีมานี้ ทั้งหกคนนั้นทยอยตายต่อเนื่องกันไปทีละคนทีละคน ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์เกิดปาฏิหาริย์ยิ่งเข้าไปในจิตใจผู้คนเรื่อยๆ ที่เหลืออยู่สองสามคนในหกคนจึงไม่กล้าทำร้ายชาวบ้านอย่างเปิดเผยส้งเย่นกุยอดที่จะเบิกตาโพลงไม่ได้ มองหลานเยาเยาอย่างไม่น่าเชื่อ“ท่าน ท่านรู้ได้อย่างไรขอรับ?”“รู้อะไร? รู้ว่าห้าคนที่เหลือล้วนเป็นเจ้าฆ่าทั้งหมดหรือ?”หลานเยาเยาส่ายศีรษะ เรื่องประเภทนี้เดาไม่ยาก แต่ก็ไม่กล้ายืนยัน อย่างไรเสียเรื่องการเลียนแบบฆ่าคนนางเจอมามากมายแล้ว626
แต่ว่า……“ความจริงข้าไม่รู้ ที่พูดออกมาเมื่อครู่เป็นเพียงการคาดเดา ปฏิกิริยาโต้ตอบของเจ้าให้คำตอบข้าแล้ว แต่ข้ารู้นิสัยเดิมของเจ้าไม่ได้เลวร้าย คนที่เจ้าฆ่าล้วนเป็นคนที่สมควรตายพูดกับข้าเถอะ! ความแค้นระหว่างเจ้ากับหวางป้าพวกเขา”คำพูดก็ได้พูดมาถึงขั้นนี้แล้ว ส้งเย่นกุยก็เข้าใจแล้ว หากเทพธิดาคิดอยากฆ่าเขา จะไม่พูดกับเขามากมายขนาดนี้เด็ดขาดยังไงซะนางก็ได้รู้เรื่องราวความเป็นจริงแล้ว รู้มากขึ้นหน่อยกับรู้น้อยหน่อยจะมีอะไรแตกต่างกันอีกล่ะ?เขาเดินสองสามก้าวมาถึงด้านหน้าหน้าต่าง สายตาจับจ้องที่ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์อย่างคงที่ สีหน้าเศร้าสร้อยไร้ที่เปรียบ“เจ็ดขวบปีนั้น หวางป้ากลุ่มคนหกคนบุกรุกเข้าไปในบ้านข้าสังหารท่านพ่อและพี่รองของข้า ข่มขืนแล้วสังหารท่านแม่และพี่สาวของข้า จากนั้นก็เผาบ้านทำลายศพเผาหล
