ียงมวลอากาศกลางเวหากระเพื่อมไหวจนเกิดเสียงระเบิดกัมปนาท จากนั้นร่างร่างหนึ่งก็พุ่งดิ่งลงมาประดุจลูกอุกกาบาตทลายปฐพี กระแทกร่างเจ้าเกาะเชียนไห่อัดกระแทกลงไปในพื้นดินของเกาะที่ห้าอย่างจัง จนเกาะทั้งเกาะสั่นสะเทือนเลื่อนลั่น!
พื้นดินแตกร้าวเป็นหลุมลึกขนาดมหึมากว้างหลายสิบเมตร ฝุ่นควันตลบอบอวล
“ทะ… ท่านเจ้าเกาะ??”
เมื่อมองเห็นสภาพของเจ้าเกาะเชียนไห่ที่ร่างกว่าครึ่งจมฝังอยู่ในดิน ใบหน้าถูกซัดจนบิดเบี้ยวผิดรูป โลหิตไหลอาบ เหล่าผู้บำเพ็ญเพียรเกาะเชียนไห่ต่างอ้าปากพะงาบๆ ด้วยความช็อกสุดขีด
นี่ไม่ได้ล้อกันเล่นใช่หรือไม่?
ท่านเจ้าเกาะผู้เป็นถึงระดับแปลงเทพขั้นสูงสุด ผู้ปกครองน่านน้ำแห่งนี้ ถึงกับโดนระดับหยวนอิงซัดหมัดเดียวจอดเนี่ยนะ!!
“ไอ้สารเลว!!”
บรรพชนพันเกาะได้สติกลับมาในวินาทีนี้ เขาโกรธจัดจนหนวดเครากระดิกชี้ชัน
ตูม!
กลิ่นอายแห่งมหาสมุทรเข้มข้นระเบิดออกจากร่าง พลังลมปราณพุ่งสูงขึ้นเสียดฟ้า บอลพลังงานสีน้ำเงินเข้มขนาดสิบกว่าเมตรก่อตัวขึ้นในฝ่ามือ หมายจะบดขยี้ศัตรูให้แหลกลาญ
กำลังจะขว้างออกไป แต่จู่ๆ เขาก็สูญเสียเป้าหมาย
“รัตติกาลมาเยือน!”
สิ้นเสียงเย็นเยียบ พื้นที่ที่จางอวิ๋นและเจ้าเกาะเชียนไห่
