จากที่ตกตะลึงไปชั่วขณะ หลังจากที่หลานเยาเยาใช้รูปแบบการรักษาการจำศีลนางก็ยังไม่ทันได้คิดอะไรให้ละเอียด ด้านนอกก็มีเสียงฝีเท้าประหลาดดังขึ้นมา เสียงเบาแต่ชัดเจนลํ้าลึกไม่เหมือนเสียงฝีเท้าของคนปกติควรจะมีทีละก้าว ละก้าว“ตัก ตัก ตัก……”เสียงใกล้เข้ามาเรื่อยๆ หลังจากที่เข้ามาใกล้ที่สุด เสียงฝีเท้าก็หยุดไปครู่หนึ่งจากนั้นก็ค่อยๆไกลออกไป……มีเสียง“แอ๊ด”！หลานเยาเยาเปิดประตูบ้าน มองไปยังทิศทางที่เสียงไกลออกไป มีแต่ความมืดมิดมองอะไรไม่เห็นสักอย่างหยิบมุกเย่หมิงออกมา ทันใดนั้นก็ส่องแสงสว่างบริเวณกว้างนางยกเท้าตามเสียงฝีเท้าไปอย่างไม่ลังเลนั่นเป็นทางที่มุ่งไปยังต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ในหมู่บ้าน!บ่อโบราณต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ในยามกลางคืนสูงใหญ่และดำสนิท นอกจากจะได้ยินเสียงลมพัดใบไม้แล้ว ก็ไม่มีเสียงอะไรอีก แม้เสียงที่หลานเยาเยาติดตามมา พอหลังจากเข้าใกล้ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์แล้ว ก็หายไป“อ๊า……”587
เสียงอู้อี้น่าเวทนาดังขึ้นมาจากนั้นก็มีเสียงโซ่เหล็กสั่นดังขึ้นมา ส่งเสียงก๊อกแก๊งๆ น่าสะพรึงกลัวมากตอนที่หลานเยาเยาเข้าใกล้ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ก็เอามุกเย่หมิงเก็บขึ้นมาทันใดนั้น!ก็มีคล้ายๆกลิ่นคาวของเลือดวนเวียนอยู่ที่จมูก นางขมวดคิ้วเล็กน้อย จากนั้นยิ่งก้าวฝีเท้าไปข้างหน้า กลิ่นคาวเลือดก็ยิ่งรุนแรงขึ้นเรื่อยๆเท้าที่เหยียบไปบนใบไม้สีเหลืองทอง ก็ส่งเสียงเล็กๆแต่ตอนนี้ หลานเยาเยาเดินมาอยู่ตรงหน้าต้นไม
