งเป็นผู้ให้กำเนิดลูกชาย ขอเพียงเป็นภัยต่ออำนาจฮ่องเต้ของเขา บอกว่าฆ่าก็ต้องฆ่านี่เป็นความโศกเศร้าที่เกิดในราชวงศ์!“นี่ นี่ข้ารู้”เขานั่งตำแหน่งองค์ชายรัชทายาทอย่างไร้ความหมายมานานแล้วมันเป็นเพียงความปั่นป่วนของราชสำนัก และผู้คนก็ไม่สบายใจ เมื่อเขาจากไปประเทศก่วงส้าก็จะวุ่นวายไปหมด……แม้แต่เจ้าพระยาซื่อสัตย์ผู้ภักดีต่อประเทศมาโดยตลอด ก็ยังออกจากราชการกลับไปอยู่บ้านเกิด เสนาบดีที่ซื่อสัตย์ในราชวงศ์อื่นๆ บางคนก็ต้องผิดหวังอย่างเจ็บปวดถ้าเสด็จพ่อเป็นแบบนี้ ก็แสดงว่าเป็นคนมีเจตนาไม่เหมือนกัน“รากฐานของประเทศก่วงส้าได้พังทลายไปนานแล้ว เหตุการณ์ไม่ช้าก็เร็วที่จะพัฒนามาเป็นแบบนี้ ได้แต่ปล่อยให้รูปแบบนี้ของพิธีบวงสรวงปะทุออกมาล่วงหน้าแค่นั้นเองไม่ใช่แค่ประเทศก่วงส้าของพวกเจ้า เจ้าดูประเทศใหญ่ๆ สี่ประเทศใต้หล้านี่สิ มีประเทศไหนบ้างที่ไม่วุ่นวาย? เจ้าไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับเมืองหลวง เสด็จพ่อจะต้องพาเจ้าไปที่ทะเลทรายด้วยกันอย่างแน่นอน”535
เมื่อพูดถึงจุดนี้ หลานเยาเยาได้เห็นสีหน้าเศร้าๆ ของเย่หลีเฉินแม้ว่าฮ่องเต้จะได้แต่งตั้งรัชทายาทเอาไว้นานแล้ว แต่ในใจลึกๆ ก็ไม่เคยต้องการที่จะส่งต่อบัลลังก์ให้กับองค์ชายรัชทายาทเลย แม้ว่าเย่หลีเฉินจะรู้จักแค่กินดื่มเที่ยวเล่นสนุกสนาน แม้ว่าเขาจะโดนตำหนิ แต่เขาก็มองโลกในแง่ดีเพื่อหวังที่จะประสบความสำเร็จแต่ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมานี้เย่หลีเฉินได้เปลี่ยนไปเยอะมาก ฮ่อ
