ากนั้นก็หุบยิ้มลง และกล่าวอย่างเคร่งขรึม “เย่หลีเฉิน รักษาตัวด้วย”“เจ้าก็รักษาตัวด้วยเช่นกัน”เซียวจิ่นหยูพยักหน้าเล็กน้อย จากนั้นเดินไปด้านหน้าสุด เพื่อดูรถม้าที่ขับออกจากเมืองหลวงทีละคัน อารมณ์ของเย่หลีเฉินไม่รู้ว่าจะอธิบายอย่างไรขันทีที่อยู่ข้างๆ เขา ถามด้วยสีหน้าสับสนเล็กน้อย“เมื่อกี้องค์ชายรัชทายาทสังเกตเห็นอะไรบางอย่างหรือเปล่า?”เย่หลีเฉินละสายตาจากรถม้าและมองไปยังขันที พูดอย่างเย็นชา:525
“เจ้าคิดว่าข้าจะเป็นเหมือนหรือไง ที่เห็นเครื่องประดับทองและเงินก็คิดอยากจะแอบขโมย?”เขาไม่ได้แสดงความสงสัย ตั้งแต่เริ่มเห็นเงาร่างสีแดงที่โรงนํ้าชาชั้นสองนั้น เขาก็รู้แล้ว ว่ามีอะไรบรรจุอยู่ในรถม้าแต่!นางกล้าที่จะปรากฏ เขาก็กล้าที่จะปล่อยผ่าน
526
