้มีองครักษ์วังหลวงผู้หนึ่งมารายงาน บอกว่าเจ้าพระยาเซียวขอเข้าพบฮ่องเต้กลุ้มใจขึ้นมาทันที รีบร้อนจับกุมลูกชายของผู้อื่น ตอนนี้เรื่องราวความจริงเปิดโปงอย่างกระจ่างชัด เซียวซื่อจื่อไม่ใช่องค์ชายแห่งราชวงศ์เก่า ท่านพ่อของคนอื่นมาหาแล้ว เขาควรจะอธิบายอย่างไร?“พาเขาเข้ามาเถอะ!”องครักษ์คุ้มกันผู้หนึ่งของจวนเจ้าพระยาซื่อสัตย์ เข็นเจ้าพระยาเซียวที่นั่งอยู่บนรถเข็น มาถึงตรงกลางของเหล่าขุนนางทหารอย่างช้าๆมองเห็นเซียวจิ่นหยูคุกเข่าอยู่ที่พื้น ก็มองดูคนสองสามคนบนแท่นบูชายัญอีกหลังจากทำความเคารพแล้ว เปล่งเสียงสอบถามฮ่องเต้ว่าลูกชายของเขาทำผิดอะไร?กงกงผู้หนึ่งอธิบายให้เขาฟังอย่างละเอียดอย่างไรก็แล้วแต่!การพูดจาของเจ้าพระยาเซียวท่านนี้มีนํ้าหนักมาก500
รอจนกงกงอธิบายจบ เจ้าพระยาเซียวก็มองไปทางราชครูเทียนเวิง ขณะนี้ใบหน้าของราชครูเทียนเวิงหันไปด้านข้าง ดวงตาของเจ้าพระยาเซียวค่อยๆ หรี่ลง สายตาไม่ละไปจากเขาแม้สักนาทีทันทีต่อจากนั้นภายใต้สายตาที่ตกตะลึงของบรรดาผู้คน เขาค่อยๆ ยืนขึ้นองครักษ์คุ้มกันด้านหลังรีบมาด้านหน้าพยุงเขาไว้ พยุงเขาขึ้นไปบนแท่นบูชาทีละก้าวทีละก้าว หลังจากมองหน้าราชครูหน้าตรงแล้ว ยกมือขึ้นพร้อมทั้งร่างที่สั่นเทาของเขา กล่าวพร้อมชี้หน้าราชครูเทียนเวิง :“เป็นท่าน ที่แท้ก็เป็นท่าน……”คำพูดที่มาอย่างกะทันหัน ทำให้บรรดาผู้คนตกตะลึงหลังจากที่เจ้าพระยาเซียวขาพิการเป็นต้นมา ก็ปิดประตูไม่ออกจา
