แต่ไม่รู้ว่า คนเหล่านี้ยังมีชีวิตอยู่ อีกทั้งยังเคยปรากฏตัวที่งานวัดใต้ต้นบุพเพนี่คือต้องการทำอะไร?หรือว่าเทพธิดามาเมืองหลวง ก็เพื่อต้องการช่วยคนของราชวงศ์เก่าโค่นล้มราชวงศ์ปัจจุบัน“เหอะเหอะ……”หลานเยาเยาหัวเราะเบาๆ ขึ้นมามีบางคนคิดว่านางไม่มีอะไรจะกล่าวแล้ว ใช้เสียงหัวเราะปกปิดความโกรธในใจ แต่หลังจากที่เสียงหัวเราะค่อยๆสิ้นสุดลง เสียงที่เหยียดหยามของนางก็ดังมา“เฉิงเสี้ยงเย่นโจกชิงของราชวงศ์เก่ายังมีทหารหน่วยกล้าตายสี่สิบสองเป็นจริงแต่ตายไปเท่าไหร่? มีชีวิตอยู่เท่าไหร่? แม้ว่าข้าจะมีความสามารถมากมายรอบรู้ ก็รู้ไม่ชัดแจ้งขนาดนั้น คิดไม่ถึงว่าราชครูเทียนเวิงกลับรู้อย่างกระจ่างแจ้ง ชั่งเก่งกาจมากจริงๆ?แต่ว่า!งานวัดวันนั้น ขณะที่ข้าถูกลอบสังหารใต้ต้นบุพเพ ไม่ใช่ว่าราชครูไม่อยู่ที่งานวัดหรือ? ทำไมถึงได้รู้ชัดเจนขนาดนี้ ราวกับว่าเห็นด้วยตาตัวเองเช่นนั้นเมื่อเทียบกับจุดที่น่าสงสัยที่ตัวของข้า หรือว่าทุกคนไม่รู้สึกว่า ราชครูเทียนเวิงไม่เหมือนกับคนของราชวงศ์เก่ายิ่งกว่าหรือ?”เห็นการวิจารณ์ของบรรดาผู้คนเปลี่ยนทิศทางได้สำเร็จ หลานเยาเยายอมรับอย่างเปิดเผย484
“ถูกต้อง ข้าเป็นผู้ดูแลคนที่สี่ของเรือแห่งความสิ้นหวังจริง แต่ว่าแล้วอย่างไร?ชื่อเสียงของเรือแห่งความสิ้นหวังโด่งดังเลื่องลือ อยู่นอกเหนือกฎหมายของแต่ละประเทศ สามารถเข้าร่วมได้เป็นเรื่องโชคดีแต่หากกล่าวว่าข้าเป็นคนของเรือแห่งความสิ้นหวัง เช
