็ให้อยู่ห่างออกไปจากสถานที่มีกลิ่นเหม็น นั่งพิงอยู่กับต้นไม้เก่าแก่ ที่บางครั้งก็เห็นแต่พวกองครักษ์ของมดตัวเล็กๆในสระบัว มีการขุดเอากระดูกที่น่ากลัวขึ้นมา ซึ่งมีโคลนจากสระบัวอันน่าขยะแขยงติดมาด้วยสำหรับสิ่งนี้!หลานเยาเยาลูบท้องของนางหิวแล้ว…น่องไก่กรอบที่หอมกรุ่นปรากฏขึ้นในมือของนางทันที แต่ไม่มีใครเห็น นางไม่สนใจเรื่องภาพลักษณ์ใดๆอีกแล้ว ริมฝีปากแดงถูกอ้าออก จากนั้นก็กินเข้าไปเต็มปากเต็มคำงํ่า!กลิ่นหอมฉุย อร่อยมากเลย!333
“ข้าตาลายไปหรือเปล่า? ที่นี่มีนักกินซ่อนตัวอยู่หรือนี่” มีเสียงของผู้ชายคนหนึ่งดังขึ้นมา“เดี๋ยวก่อน คาดว่าน่าจะเป็นเทพธิดาตัวปลอม” ชายอีกคนตอบอย่างใจเย็นเสียงอันหวาดผวาดังมาจากใต้ต้นไม้ หลานเยาเยาที่กำลังกินอยู่ถึงกับตกใจ เมื่อได้ยินเสียงนั้น สีหน้าก็ขึงขังแมร่งทำไมสองตัวนี้ถึงมาที่นี่ที่ใต้ต้นไม้ยู่หลิวซูที่ดูเป็นสุภาพบุรุษและอบอุ่นยืนอยู่ และพวกเจ้าถิ่นที่จริงจังอีกตัวหนึ่งอย่างถิงเมี่ยน จ้องมองใบหน้าของนาง พวกเขาสองคนต่างอยู่ในสายตาอันตกตะลึงเช่นเดียวกัน“เป็นเทพธิดาจริงด้วย ทำอย่างไรดี”ถิ่งเมี่ยนพูดพึมพำ สายตาเหลือบไปมองยู่หลิวซูที่อยู่ด้านข้างเขา“เก็บคำพูดของเจ้าเมื่อครู่นี้กลับไป ถ้าผ่านไปได้โดยไม่มีอะไรเกิดขึ้น ก็เก็บไว้ให้ดี” ยู่หลิวซูมองไปพลางกลืนนํ้าลายเมื่อเห็นเทพธิดากำลังกินอย่างตะกละตะกลามแต่ก็ทำเป็นมองไม่เห็น มิเช่นนั้นอาจจะถูกเก็บได้หลานเยาเยา “……”เป
