ันตามอำเภอใจหลังจากรู้วิธี พวกองครักษ์จึงรีบระงับขาของตนเอง ขณะที่ต่อสู้กับคนโดนมนต์ดำอย่างบ้าคลั่ง ในขณะเดียวกันก็ป้องกันไม่ให้พวกคุณชายคุณหนูและที่เสียสติไปแล้ววิ่งออกไปนอกประตูหลังจากนั้นไม่นานเมื่อมีจื่อซีและจื่อเฟิงเพิ่มเข้ามา และไม่นานหลังจากที่ซาหมั่นเฉิงและป่ายเม่ยเซิงก็มาแล้ว คนโดนมนต์ดำจึงถูกตัดศีรษะจนตายไปอย่างรวดเร็วคุณหนูและคุณชายที่รอดชีวิตต่างทรุดตัวลงไปกับพื้นทีละคน ขวัญของพวกเขาต่างไม่มีอยู่แล้ว มีความขี้ขลาดอยู่เล็กน้อย จึงต่างเป็นลมหมดสติไปแล้วจนกระทั่งพวกหลานเยาเยามาถึง คนโดนมนต์ดำหลักๆที่มีอยู่ได้ถูกกำจัดไปสิ้นแล้วเย่หลีเฉินขมวดคิ้ว มองดูสภาพความรุนแรงที่วุ่นวาย ที่กำลังเกิดขึ้นตรงหน้าประตู ดวงตาก็แดงกํ่า มือที่จับดาบก็ไม่สามารถกำแน่นได้อีกต่อไป322
“ก่อนที่คนโดนมนต์ดำเหล่านี้จะโดนมนต์ดำ ก็ล้วนแต่เป็นคุณชายคุณหนูซึ่งเป็นที่ภูมิใจของแต่ละเมือง เมื่อเกิดเรื่องใหญ่เช่นนี้ จึงเลี่ยงไม่ได้ที่จะแพร่กระจายออกไปเมื่อเรื่องถูกแพร่ออกไป จึงทำให้รัฐและปราชาชนทั่วไปต้องตกใจจนวุ่นวาย และยังเป็นข่าวอื้อฉาวไปทั่วเมือง ดังนั้นจึงจำเป็นจะต้องมีคำอธิบายที่สมเหตุสมผล”หลานเยาเยาพยักหน้าเมื่อความจริงเป็นเช่นนี้ มีคนตายมากมายเช่นนี้ อีกทั้งล้วนแต่เป็นคนมีชื่อเสียงจากแต่ละเมือง เมื่อเรื่องไปถึงแต่ละพื้นที่ ก็ไม่อาจจะปิดซ่อนได้อีกแล้ว“เรื่องของคนโดนมนต์ดำไม่อาจจะปกปิดไว้ได้ อย่างนั้นก็
