ั้นจวนเฉิงเสี้ยงก็จะต้องตกสู้การวิพากษ์วิจารณ์ของคนในสังคมด้วยมีเงื่อนไขของความเห็นปราชาชน นางจึงต้องการเล่นงานที่อัครเสนาบดีอย่างนั้นทุกอย่างก็จะง่ายยิ่งขึ้น“เยี่ยม!”หลังจากเย่หลีเฉินพยักหน้าตอบรับ ก็ได้ทำการตรวจสอบอีกครั้งว่าบรรดาคุณชายและคุณหนูที่รอดชีวิตปลอดภัยดีจริงหรือไม่ จากนั้นก็จัดองครักษ์ออกไปส่งพวกเขาแต่ละคนให้ถึงตำหนัก จากนั้นจึงยกศพของคนโดนมนต์ดำเหล่านั้นกลับเมืองหลวงเมื่อพวกเขาจากไปที่แห่งนี้จึงเหลือเพียงหลานเยาเยาและหานแส รวมทั้งคนที่พวกเขาพามา“ทำไม ยังไม่ไปอีกหรือ ยังต้องการอยู่ดื่มชาที่นี่ใช่ไหม”เสียงอันแฝงเสน่ห์ชั่วร้ายได้ดังขึ้นอย่างช้าๆ เมื่อเห็นว่าหลานเยาเยาไม่พูดอะไรแต่ได้ก้มศีรษะลงเล็กน้อยไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่ และดูเหมือนจะถอนหายใจ เสียงอันชั่วร้ายของหานแสก็ดังขึ้นอีกครั้ง…..324
