เจ็บปวดเช่นนี้ของหลี่ชิงเหยน ก็ไม่ได้มีความเห็นอกเห็นใจใดๆเลย อยากจะให้เขารีบตายเร็วๆ ห้ามกลายเป็นคนโดนมนต์ดำมาทำร้ายพวกเขาดังนั้นแต่ละคนจึงแย่งกันบอกให้หานแสฆ่าเขาเย่หลีเฉินมองหลี่ชิงเหยนบาดเจ็บทั้งสองแขน จากนั้นก็มองนัยน์ตาที่ชัดเจน และเสียงที่ร้องไห้อย่างเจ็บปวดของเขา ก็มีความสงสัยฉายขึ้นในแววตาของเขาตอนที่เจอหลี่ชิงเหยนก่อนหน้านี้เขาก็ได้รับบาดเจ็บแล้ว พอดูแว็บแรกก็คือรอยถูกข่วนด้วยกรงเล็บแหลมของคนโดนมนต์ดำแต่ทำไมเขาถึงไม่กลายเป็นคนโดนมนต์ดำสักที?และตอนที่หานแสเห็นท่าทางของหลี่ชิงเหยน ก็หันไปมองมือที่ได้รับบาดเจ็บของหลานเยาเยา หรี่ตา รีบยกกระบี่ขึ้นจะฟันลงไปแต่จู่ๆก็มีแรงมาต้านไว้266
เป็นหลานเยาเยา ที่ใช้มือมาขวางแขนที่ถือกระบี่ของเขาไว้“เดี๋ยวก่อน”“ทำไม?” หานแสหันหน้ามามองหน้า รอคำอธิบายจากนาง“เขายังมีทางรอด!”เมื่อพูดออกไป ทุกคนก็ตกใจ มองไปทางหลานเยาเยาโดยไม่รู้ตัวส่วนหานแสไม่พูดพรํ่าทำเพลง ปัดแขนหลานเยาเยาออก กระบี่คมมาถึงคอของหลี่ชิงเหยน ถ้าไปอีกนิด กระบี่คมก็จะจมเข้าไปในลำคอมองไปยังแขนที่ถูกขวางไว้อีกครั้ง หานแสก็มองหลานเยาเยาอย่างเย็นชาและพูดเสียงเย็นว่า:“ไม่มีทางรอดแล้ว!”ตั้งแต่ตอนที่เห็นว่าหลานเยาเยาบอกว่าหลี่ชิงเหยนยังมีทางรอด หานแสก็รู้แล้วว่าหลี่ชิงเหยนนั้นเคยดื่มเลือดของหลานเยาเยา แต่ที่ยังจะฆ่าหลี่ชิงเหยนนั้นก็เพราะว่า จะให้หลานเยาเยาเปิดโปงไม่ได้ ถ้านางเปิดโปง งั้น
