ข้ากับเรือแห่งความสิ้นหวังนั่น เพียงแต่จะคิดว่า พวกเขาคือคนที่หานแสเลือกออกมาจากกองขอทาน“เย่หลีเฉินปิดที่นี่แล้ว” หนึ่งในนั้นรายงาน“อื้ม ที่นี่ปรากฏดอกกระดูกขาว งั้นก็ขุดจากตรงนี้”“ขอรับ!”จื่อเฟิงรีบคำนับ จากนั้นก็สั่งให้คนด้านหลังหยิบเครื่องมือเกษตรที่ใช้สำหรับขุดดินโดยเฉพาะออกมา ไม่พูดพรํ่าทำเพลง ก้มหัวลงขุดหานแสก็มองพวกป่ายเม่ยเซิงพวกเขาก็ไม่น้อยหน้า หยิบจอบขึ้นมาเริ่มขุด ในไม่ช้า ด้านใต้จุดที่พบดอกกระดูกขาว ก็ขุดไปจนเจอศพนึงศพถูกฝังไว้หลายปี จนเหลือแต่โครงกระดูกหลานเยาเยาสั่งให้พวกเขาขุดลงไปรอบๆต่อต่อให้ต้องขุดไปอีกสามฟุต ก็ต้องหาหนอนพิษกู่จิ้นที่ราชครูเทียนเวิงเพาะเลี้ยงเอาไว้ออกมาให้ได้หลังจากนั้นครู่หนึ่ง!หลานเยาเยากับหานแสยืนอยู่ข้างๆ“เจ้าต้องบริจาคเลือดเพื่อคนที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกัน มันไม่คุ้มค่า!”หลานเยาเยารู้ว่าที่หานแสพูด ก็คือเรื่องของหลี่ชิงเหยน270
ใช่!หลี่ชิงเหยนก็เป็นแค่คนมีพรสวรรค์ ไม่ได้เกี่ยวข้องกับนาง ก่อนหน้านั้นหลี่ชิงเหยนถึงขนาดวางแผนจะหลอกนางแต่เขาไม่ใช่คนเลวร้ายเขาแค่ทำเพื่อท่านแม่ของเขานางเคยคิดว่า นางช่วยหลี่ชิงเหยนนั้นจะกลายเป็นระเบิดเวลา แต่นางก็ได้ให้เลือดไปแล้ว ไม่ใช่เพื่อสิ่งอื่นใด แต่ในฐานะคนเป็นหมอที่รู้สึกว่าควรจะช่วยก็เท่านั้น“หานแส ถ้าวันนี้คนที่ถูกกัดเป็นพวกป่ายเม่ยเซิง ข้าก็จะช่วยเหมือนกัน”ป่ายเม่ยเซิงที่มีหูดีอยู่แล้ว กำลังขุดดินอยู่ เมื่อได้ย
