มันขาดจริงๆเดินตามรอยเลือดที่ถูกลากไป ยิ่งหลานเยาเยาเดิน ในใจก็ยิ่งสงสัย ทิศทางนี้ก็เห็นๆอยู่ว่าก่อนหน้านี้เป็นทิศทางที่นางเห็นศพของหญิงชาวสวนแต่ว่า!เมื่อนางมาถึงสถานที่ที่มีศพของหญิงชาวสวน ไม่เพียงแต่จะไม่พบศพอื่น ทว่าแม้แต่ศพเดิมที่เคยอยู่ตรงนี้ก็ได้หายไปแล้วอีกอย่าง หลังจากตรงนี้ รอยลากศพจู่ๆก็หายไปแปลก?ศพไปไหนแล้ว?แต่ตอนที่นางเห็นดอกไม้สีแดงอยู่กลางวัชพืชแห้งบนพื้น ดวงตาของนางก็เบิกกว้างทันทีดอกกระดูกขาว……ใจที่เดิมทีก็ระมัดระวังอยู่แล้ว ก็ยิ่งระมัดระวังขึ้นไปอีกทันใดนั้น!246
ดูเหมือนมีอะไรบางอย่างเข้ามาใกล้นาง ในมือของหลานเยาเยาก็มีมีดคมปรากฏขึ้นมาทันที หลังจากนั้นก็หมุนตัวกลับไปแทงข้างหลังสิ่งที่สะท้อนเข้ามาในม่านตาก็คือชายสามัญชน ในสายตาที่ตกตะลึงของเขาหลานเยาเยาก็หยุดมือทันที“เจ้าเข้ามาได้อย่างไร?”เห็นๆอยู่ว่ากลัวตาย ยังจะวิ่งเข้ามาทำไม?“ข้า ข้ากังวล……”เสียงของเขาอย่างกับแมลงวัน สั่นเป็นตะแกรงพูดยังไม่ทันได้พูดจบ หลานเยาเยาก็เบิกตากว้างทันที คำรามว่า: “หลบไป!”หลังจากนั้นก็ผลักหลี่ชิงเหยนออกไป และพุ่งไปแทงคนที่จู่ๆก็โผล่มาข้างหลังของเขาเสียงใบมีดแหลมดังขึ้นมา หลานเยาเยาเงยหน้ามองหญิงชาวสวนที่ถูกแทงเหมือนนางไม่มีความรู้สึกใดๆ สองมือออกแรงโบกนาง ทำให้นางต้องถอยหลังไปหลี่ชิงเหยนที่ล้มไปอยู่กับพื้น ยังไม่ทันเห็นสถานการณ์อะไร เมื่อเงยหน้าขึ้นมา ก็เห็นหญิงชาวสวนท่าทางแยกเขี้ยวยิงฟั
