ที่หลี่ชิงเหยนมองเห็นความหวัง ยกรอยยิ้มขึ้น แต่หญิงชาวสวนกลับแยกเขี้ยวใส่อย่างดุร้ายจับไหล่สองข้างของหลี่ชิงเหยน และจะกัดเข้าไปที่คอของเขา……“ท่านแม่……”ปากใหญ่เปื้อนเลือดของหญิงชาวสวนอยู่ตรงคอของหลี่ชิงเหยน ในช่วงเวลาสำคัญนี้ โชคดีที่หลานเยาเยาจับเสื้อของหญิงชาวสวนไว้ทัน และดึงนางไปข้างหลังหญิงชาวสวนที่จับแขนของหลี่ชิงเหยนอยู่มีเล็บยาวจนน่ากลัว หลานเยาเยาดึง ก็ทำให้เล็บของหญิงชาวสวนขีดไปบนแขนทั้งสองข้างของหลี่ชิงเหยนจนเกิดรอยเลือดสองสามรอย“อ๊า……”มองสองมือที่มีเลือดไหลหยด หลี่ชิงเหยนร้องเจ็บปวดหญิงชาวสวนที่ได้กลิ่นเลือดก็เริ่มบ้าคลั่ง พุ่งเข้ามาทางหลี่ชิงเหยนอย่างแรงหลานเยาเยาก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว จับขาของหลี่ชิงเหยนไว้แล้วลากไป“เทพธิดา ได้โปรดท่านอย่าทำร้ายท่านแม่ข้าเลย นางเป็นคนดี”“นางไม่มีสติใดๆ ไม่รู้จักเจ้าแล้ว อีกอย่างหลังจากตายนางก็กลายเป็นคนโดนมนต์ดำ ช่วยไม่ได้อีกแล้ว ข้าต้องกำจัดนาง ไม่เช่นนั้น ที่นี่จะไม่มีวันสงบสุข”จากคนเป็น เปลี่ยนเป็นคนโดนมนต์ดำ ยังคงมีโอกาสรอด แต่จากคนตายเปลี่ยนเป็นคนโดนมนต์ดำ แม้แต่โอกาสก็ยังไม่มีไม่รู้ว่าอะไรคือคนโดนมนต์ดำ แต่พอได้ยินว่าจะต้องกำจัดท่านแม่ของตนเอง หลี่ชิงเหยนก็ไม่ยอมเด็ดขาด249
“ไม่ได้ นางคือท่านแม่ของข้า ข้าจะให้ท่านทำร้ายท่านแม่ไม่ได้ ขอร้องหล่ะท่านเทพธิดา ท่านจะต้องช่วยนาง”พูดจบหลี่ชิงเหยนก็ตรงเข้ากอดขาของหลานเยาเยาไว้อย่างแรง เ
