ใช่หานแสแน่นอน เพราะหานแสนั้นไม่มีกุญแจเดิมทีนางคิดจะใช้วิชาตัวเบาบินเข้าไป แต่ก็ต้องพบว่า แม่กุญแจไม่ได้ล็อกไว้ จึงดึงเปิดเบาๆเอ๊ะ?หรือด้านในยังมีคนไม่ได้ออกมา?แววตาหลานเยาเยาฉายความสงสัย แต่ตอนนี้นางก็ไม่คิดอะไรมาก ค่อยๆผลักเปิดประตูเหล็กบานนั้น หลังจากเข้าไปก็ปิดประตูเดินไปไม่กี่ก้าว นางก็ชะงักฝีเท้ามีกลิ่นเลือด……แม้จะจางมากแต่นางก็ยังได้กลิ่น จึงรีบมองไปรอบๆ ที่นี่มีแต่พุ่มไม้หนามเต็มไปหมด แต่ดูบางตามาก ที่มากที่สุดก็คือวัชพืชที่แผ่เลื้อยไปทั่วๆ กับต้นไม้โบราณสูงตระหง่านทันใดนั้น!235
สายตาของหลานเยาเยาก็จับจ้อง รีบตรงไปข้างหน้าหยิบใบไม้แห้งเหลืองใบหนึ่งขึ้นมา ด้านบนนั้นมีเลือด ที่ดูเหมือนจะยังไม่แห้งนางวางไว้ปลายจมูกเพื่อดม นั่นเป็นเลือดคนสดๆเดินต่อไปข้างหน้า ก็เจอรอยเลือดอีกครั้ง ยิ่งเจอก็ยิ่งเยอะขึ้นเรื่อยๆดังนั้นนางจึงโยนใบไม้ไป และเดินทีละก้าว ละก้าวไปตามรอยเลือด เท้ายํ่าไปบนใบไม้ร่วงที่หนาทึบ มันก็ส่งเสียง “แซ่บ แซ่บ แซ่บ”ที่นี่ไม่เคยมีคนมาปัดกวาด เหมือนกับทิ้งให้ร้าง แปลงเพาะดอกไม้ร้างก็ไม่มีการตัดแต่ง โขดหินก็ถูกวัชพืชปกคลุม ดูท่าทางอึมครึมเย็นๆเดินมาถึงข้างๆโขดหิน ด้านบนก็เป็นรอยเลือดข้นเหนียว แต่กลับไม่พบศพ แต่เห็นร่องรอยเหมือนศพถูกลาก แล้วทิ้งรอยลากเลือดเอาไว้จึงเดินตามร่องรอยพวกนั้นไป ในวัชพืชที่อยู่ไม่ไกลนัก หลานเยาเยาก็เห็นศพที่แต่งตัวเหมือนคนสวนศพนั้นอยู่ในท่าคลาน
