มีเย่หลีเฉินร่วมทางไปสวนว่างฮัว หากเกิดเรื่องอะไร เขาจะต้องช่วยได้แน่เพราะนางได้เตรียมรถม้าพิเศษไว้ใช้เองแล้ว ดังนั้นนางจึงไม่คิดที่จะขึ้นรถม้าของเย่หลีเฉิน แต่นางก็รู้สึกได้ว่า ในรถม้าของเย่หลีเฉินเหมือนจะมีอีกคนนึงภายใต้การเพ่งมองของนาง ฝ่ามือใหญ่เรียวยาวจับผ้าม่านรถม้า จากนั้นก็ค่อยๆเปิด เครื่องหน้าทั้งหมดหากแยกกันดูนั้นดูงดงามเตะตา แต่เมื่อรวมกันแล้ว ใบหน้าที่เรียบๆก็ปรากฏขึ้นในสายตาของหลานเยาเยาเออ?เขามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?นางจำได้ว่า สามปีก่อนตอนที่เห็นหานแสครั้งแรก เป็นเพราะเย่หลีเฉินต้องการแก้แค้นเสด็จแม่ของตนเอง ดังนั้นจึงพาให้มาพบกันโดยบังเอิญ แต่หานแสโดนพิษกู่จิ้นแต่ทว่า……สิ่งที่เย่หลีเฉินไม่รู้ก็คือการที่เขาได้มาพบกับหานแสนั้น ทั้งหมดเป็นแผนของหานแสตอนนี้ หานแสไม่ได้เข้าสวนว่างฮัวในสถานะเจ้าของเรือ ของเรือแห่งความสิ้นหวังแต่ใช้สถานะสหายสนิทขององค์ชายรัชทายาท อีกอย่างยังง่ายดาย แม้วันหลังจะมีคนต้องการสืบ ก็จะสืบเจ้าของเรือแห่งความสิ้นหวังไม่พบทำงานรอบคอบจริงๆ!220
เย่หลีเฉินเห็นสถานการณ์ดังนั้นก็ รีบขึ้นมาแนะนำ: “ผู้นี้เป็นเป็นเพื่อนข้าหานแสท่านชายหาน แม้จะเป็นแค่สามัญชน แต่ก็เข้าใจอะไรทุกอย่าง เก่งมากๆ”เก่ง!เก่งแน่นอน!เป็นทั้งยมราชเจ้าสำนักยิงจวน และก็เป็นท่านชายหยิ่ง เจ้าของเรือแห่งความสิ้นหวัง จะไม่เก่งได้อย่างไร?พอแนะนำให้หลานเยาเยาเสร็จ เขาก็รีบพูดกับหานแส: “นี่คือเทพ
