ดจะถกเถียงกับพวกเขา ในเมื่อพวกเขาให้นางเริ่มก่อนเช่นนั้นนางเริ่มก็ได้170
ด้วยเหตุนี้นางจากซ้ายไปขวา เริ่มหยิบกระปุกยา มีบ้าง ที่นางเพียงเปิดออกเล็กน้อย จากนั้นก็ดมเบาๆ ก็พูดส่วนผสมของตัวยาออกมาอย่างคล่องแคล่วว่องไวที่ค่อนข้างธรรมดา แม้กระทั่งส่วนผสมนางก็ขี้เกียจจะเอ่ยออกมา พูดชื่อยาไปโดยตรงก็ได้แล้ว จนถึงยากระปุกสุดท้ายถูกนางดมและพูดออกแล้วคนที่ดูอยู่ก็ตกตะลึงเป็นที่สุด และหมอทั้งสิบคนที่แข่งขันก็ตกตะลึงยกใหญ่จนหน้าถอดสีตั้งแต่หลังจากที่หลานเยาเยาเริ่มทายยาที่ปรุงขึ้นของสองสามคนแรกถูกหมด สีหน้าของพวกเขาก็ค่อยๆดูไม่ได้ขึ้นเรื่อยๆ สุดท้ายก็ต่อด้วยสั่นเทาขึ้นมาสุดท้ายเมื่อหลานเยาเยาวางยากระปุกสุดท้ายลง แล้วพูดกับพวกเขา :“ถึงตาพวกท่านแล้ว”ในนํ้าเสียงที่เย็นชา กลับแผ่กระจายไปด้วยความเย็นยะเยือกในหูของหมอทั้งสิบคนนํ้าเสียงที่น่าฟังของนางกลับเหมือนดั่งมนต์คาถาที่เร่งเอาชีวิตเช่นนั้น บีบคั้นหัวใจพวกเขาอย่างบ้าคลั่ง ทำให้หัวใจของพวกเขาเริ่มเย็นลงทีละคืบทีละคืบคิดไม่ถึง……บนโลกนี้ยังจะมีบุคคลที่เก่งกาจเช่นนี้อยู่จริง สามารถพูดยาทั้งหมดที่พวกเขาปรุงออกมาได้ทั้งหมดอย่าเหลือเชื่ออีกทั้งพวกเขาปรุงทั้งหมดเป็นยาพิษ แต่สำหรับหมอเทวดาแล้ว กลับไม่ได้รับผลกระทบแม้แต่น้อย หรือว่าพิษใดใดก็ไม่สามารถทำร้ายนางได้แล้วงั้นหรือ?นี่จะสามารถเป็นไปได้อย่างไร?171
หลานเยาเยามองดูพวกคนหนึ่งคนสองคนที่ล้วนลังเลไม่ออกม
