ะโยนพวกเจ้าออกจากร้านประมูลเสินตูไปซะ ให้พวกเจ้ากลายเป็นที่น่าขันของคนอื่น”ชุนซวงนั้นชินกับการทำตามอำเภอใจแล้ว แต่ในตอนที่นางอยู่ข้างกายถังมู่หวั่นก็ไม่ได้มีท่าทางแบบนี้ขณะนี้!คนใช้ที่ถูกเตะไปสองสามที ก็ไม่สนใจทำความสะอาดนํ้าชาและขนมที่เรี่ยราดอยู่บนพื้นแล้วหลังจากมีปฏิกิริยาโต้ตอบ ก็รีบวิ่งมายังหน้าประตูห้อง รีบร้อนมาขวางพวกนางไว้:“แม่นางทั้งสอง มิได้ ด้านในเป็นแขกผู้มีเกียรติของพวกเราร้านประมูลเสินตูขอให้พวกท่านอย่าก่อกวนที่นี่เลย รีบไปเถิด……”“เพี๊ยะ……”คนใช้ยังพูดไม่ทันจบ ก็ถูกชุนซวงตบเข้าที่หูอย่างแรง“พวกท่าน……พวกท่านรังแกคนอื่นเกินไป”ชุนซวงเตะคนใช้อย่างแรง มองลงไปข้างล่างแล้วเอาเท้าเหยียบบนท้องคนใช้ไว้“เจ้าเป็นใคร แล้วคนข้างในหน่ะเป็นใคร? เทียบกับคุณหนูของจวนเฉิงเสี้ยงได้หรือ?49
เจ้าไม่คิดดูหล่ะ คุณหนูของพวกเรานั้นเป็นกิ่งทองใบหยก เป็นดั่งไข่มุกที่อยู่ในมือของใต้เท้าเฉิงเสี้ยง ถ้าดูแคลนนาง เจ้าจะมีชีวิตรอดอีกกี่ชีวิต?ข้าว่าเจ้าคงถูกตีจนโง่ไปแล้ว! ข้าว่าจะต้องตบหูเจ้าไปอีกสองสามครั้งเพื่อให้มีความจำที่ยาวขึ้น”พูดไป ชุนซวงก็ตบไปสองสามทีเข้าที่บ้องหูของคนใช้นั่นจริงๆชุนซวงไม่ได้โง่นางรู้ว่าคนที่สามารถเข้ามาพักในห้องหรูนี้ได้ต้องไม่ใช่ปราชาชนธรรมดาแต่ในเมืองหลวง นอกจากอ๋องเย่ที่มีอำนาจมากมาย อำนาจที่ใหญ่ที่สุดก็จะต้องเป็นของเฉิงเสี้ยงแม้แต่รัชทายาทองค์ปัจจุบัน ยังเป็นเพียงองค์ชายที