“เจ้าสำนักเฉลียวฉลาดยิ่งนัก!”ผู้นำสองสามคนรับคำสั่งแล้วไปทำหลานเยาเยาหมุนตัวกลับมามองไปรอบๆ สุดท้ายก็พูดกับคนหนึ่งว่า:“หายู่หลิวซูกับถิงเมี่ยนเจอรึยัง?”“เรียนเจ้าสำนัก ยังไม่พบ”“หาต่อไป หากมีชีวิตต้องพบคน หากตายต้องพบศพ แต่ด้วยความฉลาดปราดเปรื่องของพวกเขาน่าจะไม่ตาย หาดีๆก็จะเจอเอง”“ขอรับ”คนผู้นั้นกำลังวางแผนจะพาคนไปหา……“ไม่ต้องหาแล้ว ไม่ต้องหาแล้ว พวกข้าอยู่นี่แล้ว!”มีนํ้าเสียงที่รีบร้อนปนตื่นเต้นดังขึ้นมาเสียงทุ้มนั้นอยู่ใกล้ๆ แต่หลานเยาเยาไม่เห็นคน นางมองไปรอบๆอย่างสงสัย แต่ก็ไม่เห็นร่องรอยของพวกเขาเลยได้ยินเพียงแต่เสียง ไม่เห็นคนแต่ฟังจากเสียงพวกเขาก็รู้ได้ว่าพวกเขาน่าจะไม่เป็นอะไร จิตใจที่เป็นกังวลของหลานเยาเยาจึงผ่อนคลายลง“รีบออกมา ดาบมันไม่มีตานะ ที่นี่ยังมีการต่อสู้อีก!”“พวกข้าก็อยากออกไปนะ! แต่ถูกพวกท่านเหยียบอยู่ใต้เท้า พวกข้าออกไปไม่ได้หรอก รบกวนพวกท่านช่วยขยับเท้าปล่อยพวกเราออกไปที”22
ทุกคน:“……”พวกเขาซ่อนอยู่ใต้พื้นงั้นเหรอ?แต่ว่า เมื่อฟังเสียงอู้อี้แล้วก็ดังมาจากพื้นจริงๆหลานเยาเยารีบส่งสายตา ฝูงชนที่ยืนอยู่ก็รีบแยกย้ายทันที จากนั้นดวงตาทั้งสองก็จ้องมองลงไปที่พื้นอย่างสงสัยพื้นราบเรียบปกติ เป็นฝุ่นดินทั้งหมด แล้วก็ยังมีรอยเท้าหลากหลายแบบ ถ้าบอกว่าที่พื้นนั้นขุดหลุมซ่อนคน หากไม่เห็นกับตา ก็คงไม่เชื่อจริงๆทันใดนั้น!หน้าพื้นดินที่เหมือนกับพื้นที่รอบๆก็ค่อยๆคลาย หลังจากนั้
