ังจากละทิ้งเรื่องที่ทำให้นางไม่สบายใจเหล่านั้น หมอกควันก็ได้สงบลง เงาสีขาวก็ได้หายไปอย่างไร้ร่องรอยในไม่ช้าหลานเยาเยาก็มาถึงด้านหน้าประตูหินของสุสานหลัก เหลือบไปเห็นคราบเลือดนั่นบนประตูหิน ก็ได้เดินตรงเข้าไปภายในห้องสุสานมืดสนิทมาก อากาศก็ขุ่นมัวมาก แม้ยื่นมือออกไปก็มองไม่เห็นนิ้วทั้งห้าหลานเยาเยาได้หยิบมุกเย่หมิงออกมา ทันทีที่มุกเย่หมิงเปล่งแสงขึ้นมา นางก็มองเห็นรอยมือเปื้อนเลือดจำนวนมากมายอยู่บนผนัง ทั้งด้านซ้ายและขวา1428
มองไปยังรอยมือเปื้อนเลือดที่มีขนาดแตกต่างกันเหล่านั้น ดวงตาของหลานเยาเยาก็หรี่ลงอย่างอดไม่ได้เมื่อดูจากระดับความแห้งของคราบเลือด มีบางรอยที่เป็นรอยเก่ามานานแล้ว มีบางรอยที่เพิ่งจะทิ้งไว้ในบรรดารอยมือที่เปื้อนเลือด นึกไม่ถึงว่าจะยังมีของเด็กด้วยเดินไปได้ไม่ไกล หลานเยาเยาก็ได้เห็นซากกระดูกชิ้นหนึ่งอยู่บนพื้น มือและเท้ากระจายอยู่ด้านข้าง บนพื้นยังมีคราบเลือดที่แห้งมานานแล้วคาดว่าในตอนแรกคงจะมีคนที่ตกใจจนเตลิด ได้หนีเข้ามาด้านในสุสานหลักของสุสานหลวง เนื่องจากมองไม่เห็นว่ามีอะไรอยู่บนพื้น จึงได้เหยียบยํ่าลงไปโดยตรง ทำให้ซากกระดูกมือและเท้าต่างกระจายไปด้านข้างเมื่อเดินไปถึงในห้องสุสานที่มีลักษณะโค้ง ฉากที่สูงตระหง่านใหญ่โตก็ปรากฏเข้าสู่สายตาในทันทีทั้งสุสานหลักราวกับถูกชุบด้วยทองคำ เหลืองอร่ามแวววาวตรงไหนคือที่ฝังศพที่นี่เหมือนกับสถานที่ของราชวงศ์เก่า——พระตำหนักกระดิ่
