ส่เขา แววตามีความจนปัญญายังบอกไม่กระจ่างพออีกหรอ?แต่ก่อนไม่ใช่ว่าค่อนข้างฉลาดรึ?หรือหลังจากพบนาง ไอคิวก็หายไป?ดังนั้น!หลานเยาเยาจึงเริ่มพูดด้วยนํ้าเสียงเรียบๆว่า!“ทั้งประเทศก่วงส้านี้ คนที่แม้แต่ฮ่องเต้ก็ต้องเคารพคือใคร?”ยังไม่ทันสิ้นเสียงหลานเยาเยาก็ยืดหน้าชูคอ ทำท่าทางสูงส่ง รอให้ยู่หลิวซูพูดชื่อตนเองออกมาใครจะรู้……สิ่งที่ยู่หลิวซูโพล่งออกมาก็คือ: “อ๋องเย่!”“……”ข้าหล่ะ?1332
ถูกเจ้ากินไปแล้วรึไง?ภายใต้ความจนปัญญา หลานเยาเยาจึงทำได้เพียงแต่พูด: “……ใช่ ก็คืออ๋องเย่”“แต่ว่าอ๋องเย่……”“แค่มีปณิธานเด็ดเดี่ยวก็ย่อมประสบผลสำเร็จ มีความมุ่งมั่นขยัน บางที่อ๋องเย่ก็อาจจะชอบความปราดเปรื่องของเจ้า”พูดจบ หลานเยาเยาก็ลุกขึ้นจากไปอย่างกลัดกลุ้มทิ้งให้ยู่หลิวซูขบคิดอย่างทุกข์ใจสุดท้ายเขาก็ตื่นตัวเข้าใจอย่างทะลุปรุโปร่ง ตบหัวตัวเองแรงๆคนที่สามารถทำให้ฮ่องเต้เคารพได้ นอกจากอ๋องเย่แล้ว ที่จริงก็ยังมีเทพธิดานางมีชื่อเสียงโด่งดังภายในสามปี ราชวงศ์ของแต่ละประเทศทั้งเคารพ ทั้งกลัวนางเช่นนั้นอำนาจเบื้องหลังจะต้องน่าทึ่งแน่อีกอย่างเทพธิดาไม่เพียงแต่ปล่อยเขา ซํ้ายังช่วยเขาอีกเมื่อพูดเช่นนี้แล้วเทพธิดาน่าจะชื่นชมความสามารถของเขา……แต่ว่าดูจากตอนนี้แล้ว เทพธิดาน่าจะโมโหเดินจากไป อย่างงี้ผู้หนุนหลังที่ยิ่งใหญ่เกรงว่าจะถูกทำลายไปด้วยมือของตนเองแล้วสิ!——ผ่านไปอีกสองสามวัน1333
เมื่อคดีการตายของฉินหลิงเจียวยังคงเป็