ข้าไป นำทางนางมาถึงประตูห้องก็เดินจากไป“ก๊อกก๊อกก๊อก……”หลานเยาเยาเคาะประตูห้องอย่างมีมารยาทแต่ว่า!ไม่มีเสียงดังออกมาจากด้านใน ดังนั้นนางจึงผลักประตูห้องเบาๆแล้วเข้าไปห้องของยู่หลิวซูมีขนาดเล็กใหญ่พอๆกับห้องส่วนตัวชั้นสอง เพียงแต่การตกแต่งไม่เหมือนกันเท่านั้นห้องส่วนตัวชั้นสองมีความงดงามและสุภาพเป็นหลัก แต่ห้องของเขากลับเป็นสีดำทึบเป็นหลัก ไม่เข้ากับการแต่งตัวของเขา1317
มาถึงในห้องกลิ่นฉุนแรงโชยเข้าเต็มจมูกของหลานเยาเยามีกลิ่นเครื่องประทินโฉมนํ้าผง มีกลิ่นยาที่ไม่น่าดม ยังมีกลิ่นอื่นๆเต็มไปหมดโดยสรุป!ทั้งหมดผสมปนเปเข้าด้วยกัน กลิ่นแปลกมาก แต่ก็ถึงกับว่าเป็นกลิ่นที่ไม่น่าดมมากยู่หลิวซูนั่งอยู่หน้ากระจกทองแดง ดวงตาสองข้างมือนิ้วมือที่บาดเจ็บแววตาไร้อารมณ์ความรู้สึกไม่จุดที่มาบรรจบและก็ไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่โต๊ะเครื่องแป้งมีเครื่องประทินโฉมนํ้าผงอยู่บ้าง ก่อนที่เขาจะขึ้นเวทีจำเป็นต้องแต่งหน้าอย่างละเอียดงดงาม นอกจากประทินโฉมนํ้าผง ยังมีขวดตลับที่ไม่มีชื่ออีกมากมาย“แฮ่มแฮ่ม!”หลานเยาเยาจงใจกระแอมเสียงดังออกมาทำให้ยู่หลิวซูดึงสติกลับมาได้เมื่อเห็นคนมาด้านหลัง เขาก็รีบยืนขึ้นจากนั้นคุกเข่ายกมือทำความเคารพ :“คารวะเทพธิดา!”1318
การปฏิบัติตัวเหมาะสม สีหน้าท่าทางเป็นตามกฎระเบียบ และไม่มีสีหน้าตกใจ ราวกับว่าเขาคาดเดาการมาถึงของนางไว้แล้วหลังจากหลานเยาเยาให้เขาลุกขึ้น ก็หาเก้าอี้ตัวหนึ่งมานั่งเอง
