ปได้อย่างลำบากคนขับรถม้ารู้สึกร้อนใจขึ้นมานิดหน่อยแล้ว“เทพธิดา เช่นนี้จะทำยังไงดีขอรับ? เป็นเช่นนี้ต่อไป คาดว่าฟ้ามืดก็ยังไม่ถึงตำหนักองค์ชายสี่ขอรับ”“ไม่เป็นไร!”เสียงเบาๆดังออกมาจากรถม้า ราวกับว่าไม่รีบร้อนแม้สักนิดในเวลานี้จากในฝูงชนก็มีคนที่แต่งตัวเหมือนองครักษ์ผู้หนึ่งเบียดออกมา เขามาถึงข้างรถม้า ยกมือทำความเคารพต่อรถม้ากล่าวว่า“เทพธิดา ข้าน้อยเป็นองครักษ์ของจวนแม่ทัพ รถม้าของคุณหนูสามบ้านข้าน้อยก็อยู่ด้านหน้า เส้นทางตรงนั้นไม่ติดขัดพอดีดังนั้น คุณหนูสามให้ข้าน้อยบุ่มบ่ามมานี่เพื่อเชิญเทพธิดาไปตำหนักองค์ชายสี่พร้อมกัน ไม่ทราบว่าเทพธิดาจะให้เกียรติหรือไม่ขอรับ?”ตอนนี้ยังมีวิธีอื่นอีกหรือ?เกียรติก็ต้องให้แน่นอนด้วยเหตุนี้!หลานเยาเยาค่อยๆแหวกม่านรถม้าออก พยักหน้ากับองครักษ์ผู้นั้น จากนั้นก็พูดกับคนขับรถม้า“อีกเดี๋ยวเจ้ากลับตำหนักได้เลย ไม่ต้องมารับข้าแล้ว”1283
“ขอรับ!”หลานเยาเยายกม่านผืนใหญ่ออก เดินออกมา มองดูรถม้าหลังหนึ่งที่อยู่ที่ไกลๆมุมปากยกขึ้นเล็กน้อยจากนั้น ปลายเท้าจรดพื้นเบาๆ เหาะไปจากรถม้าอย่างรวดเร็วเหาะผ่านช่วงถนนที่แออัด ก็เหาะมาถึงบนรถม้าของหลานจิ่นเอ๋อเสียงที่นางเหาะลงมาที่รถม้าเบามาก เบาจนถึงเวลาที่นางยืนอย่างมั่งคงบนรถม้าแล้ว คนขับรถม้าของหลานจิ่นเอ๋อถึงได้รู้ถึงความคงอยู่ของนาง“เจ้า…….คารวะเทพธิดา”คนขับรถม้าผู้นั้นทีแรกยังคิดจะต่อว่าคนที่มา หลังจากที่เห็นว่าเป็นเท
