วามลุกลี้ลุกลนในดวงตาเจ้า ทำไมหรือ?เห็นข้าแล้วตื่นเต้นหรือ?”หลานเยาเยามองไปรอบๆนางด้วยความสนใจ มุมปากมีรอยยิ้มที่เป็นแบบสัญลักษณ์ของเทพธิดาแขวนไว้1285
“ไม่ ไม่มีเจ้าค่ะ”หลานจิ่นเอ๋อประหม่านิดหน่อย แต่ซ่อนสีหน้าได้อย่างรวดเร็ว“เช่นนั้นน่าจะไม่เชื่อมั่นในวิชาการรักษาของข้า เพราะเป็นกังวลกับอาการป่วยขององค์ชายสี่สินะ!”“วิชาการรักษาของเทพธิดาสามารถช่วยคนตายให้ฟื้นได้ หม่อมฉันมีอะไรให้ต้องกังวลเจ้าคะ”จากนั้นนางเปลี่ยนการสนทนา กล่าวอย่างเป็นห่วง :“เมื่อครู่หม่อมฉันได้ยินเกี่ยวกับเรื่องที่ไร้ศีลธรรมที่ผ่านมาขององค์ชายสี่ ในใจเกิดความกลัวมากหากว่าหลังจากที่เขาฟื้นมา ก็บังคับขู่เข็ญหญิงชาวบ้านอีก ทำร้ายปราชาชนเช่นนี้จะไม่ขัดกับความตั้งใจเดิมของเทพธิดาที่ให้ความสุขสวัสดิ์แก่ปราชาชนหรือเจ้าคะ?”พูดเหมือนกับความคิดแทนนางอย่างที่สุดแต่หลานเยาเยากลับรู้ว่า หลานจิ่นเอ๋อเพียงแค่คิดอย่างจะหยุดยั้งการไปช่วยองค์ชายสี่ของนางเท่านั้นหึ!จะทำให้นางสมปรารถนาได้เช่นไร?“คำลือในตลาดก็ล้วนเป็นข่าวที่ไม่มีมูลซะส่วนใหญ่ แม้ว่าจะจริง ก็เป็นหลังจากโดนผู้คนปากต่อปากแต่งเติมจากความจริงมานับไม่ถ้วน ถึงจะส่งต่อมาถึงหูของพวกเรา1286
เรื่องราวความเป็นจริงยังต้องรอให้พิจารณา หาว่าองค์ชายสี่เป็นพวกนั้นที่กดขี่ข่มเหงราษฎร เช่นนั้นก็ต้องใช้หลักฐานความจริงถึงจะสามารถมัดตัวเขาส่งเข้าดำเนินตามกฎหมายได้หากว่าข้าเพื่อเรื่องส่วนตั