้พบกับเทพธิดาแล้ว ก็เกือบจะไม่กังวลมากเท่าไรแล้วเรื่องสำคัญที่สุดคือ เทพธิดาไว้ใจเขาเมื่อตระหนักถึงสิ่งนี้ ความขุ่นมัวในใจของเย่หลีเฉินก็หายไปในทันทีหลังจากเย่หลีเฉินจากไปหลานเยาเยาก็จ้องไปยังร่างของยู่หลิวซู และพูดขึ้นอย่างสงสัย“เจ้ามีเรื่องอะไร”1206
ถ้าเขาอยากรู้ความจริง ก็สามารถไปสืบหาดูได้ด้วยตนเอง!คอยตามนางอยู่ทั้งวันจะมีประโยชน์อะไรแม้ว่าจะมีเบาะแสนางก็ไม่อาจจะบอกกับเขาได้ เรื่องนี้เขาก็รู้“เทพธิดา ข้านึกอะไรบางอย่างได้ น่าจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับคดีนี้ ดังนั้นจึงมาเพื่อจะบอกกับท่าน”เดิมทีเป็นเพียงแค่เรื่องธรรมดาเรื่องหนึ่งแต่เมื่อเรื่องราวต่างๆ พัฒนามาถึงแบบนี้ เขาก็รู้สึกไม่ว่าจะเกี่ยวข้องกับคดีหรือไม่แต่เขาก็ควรจะพูดออกมา“เรื่องอะไรหรือ” หลานเยาเยาถาม“ก็คือว่าวันนั้นที่ข้าและคุณหนูหลินไปเดินเล่นที่ทะเลสาบและถูกฉินหลิงเจียวพบเข้า ความจริงในวันนั้นที่พบกับพวกข้าไม่ได้มีนางเพียงคนเดียวยังมีหลานจิ่นเอ๋อซึ่งเป็นคุณหนูสามของจวนแม่ทัพมาพร้อมกับฉินหลิงเจียวด้วยวันนั้นเมื่อหลานจิ่นเอ๋อเห็นว่าฉินหลิงเจียวต่อว่าพวกเขา จึงพยายามอย่างเต็มที่เพื่อจะหยุดยั้งฉินหลิงเจียวแต่!ยิ่งเตือนเท่าไรเรื่องก็ยิ่งไม่อาจควบคุมได้ หลังจากฉินหลิงเจียวด่าประจานอย่างหยาบคายแล้ว ก็ยังขู่คุกคามทุกอย่าง บอกว่าจะทำให้พวกข้าชื่อเสียงป่นปี้ในท้ายที่สุด ฉินหลิงเจียวและคุณหนูหลินก็เกือบจะถึงขั้นเอาเป็นเอาตาย เรื่องหล
