รอใครกัน ใครจะมีหน้ามีตาถึงขนาดนั้น ที่ทำให้อ๋องเย่ต้องรอ และยังทำให้อ๋องเย่ไขคดีสองคดีนี้อีก”แม้ว่ามันจะเป็นเพียงการทักทายอย่างสบาย ๆแต่ หลานเยาเยาก็ยังอยากจะรู้มากจริง ๆ ว่าคนที่เย่แจ๋หยิ่งรออยู่คือใครริมฝีปากของเย่แจ๋หยิ่งงอขึ้น มองนางอย่างอ่อนโยน“ไกลสุดขอบฟ้า ใกล้อยู่ตรงหน้า”เอ่อ……เย่แจ๋หยิ่งกำลังรอนางอยู่หรือรอนางเพื่ออะไรอีกอย่างรู้ได้อย่างไรว่านางจะมาที่ศาลต้าหลี่1164
แต่!หลังจากที่ได้รู้ว่าเย่แจ๋หยิ่งกำลังรอนาง แม้ว่าสีหน้ายังคงสงบ แต่หัวใจของนางยังคงผันผวนเล็กน้อยหลานเยาเยาเดินเข้าไปด้านข้างเขา และถามเขาว่าไขคดีเก่าทั้งสองคดีนั้นได้อย่างไร เย่แจ๋หยิ่งพยักหน้าเล็กน้อย และเริ่มเล่าถึงเรื่องราวทั้งหมดขณะที่ทั้งสอนคนพูดคุยกัน ก็พลางเดินไปยังสถานที่เก็บศพของฉินหลิงเจียวที่เก็บรักษาไว้ในศาลต้าหลี่หากไม่มีคนคอยคุยอยู่ข้างๆ หากไม่มีใครอยู่ข้างหลัง ก็คงจะเขินอายไม่น้อยค่อยๆเป็นไปทีละน้อย ไม่รู้ว่าเป็นความตั้งใจหรือไม่ตั้งใจ เย่แจ๋หยิ่งอยู่ห่างจากเทพธิดาเพียงเล็กน้อย จนแขนเกือบจะแนบชิดกันเจ้าหน้าที่นำทางและยู่หลิวซูที่เดินตามอยู่ด้านหลังพวกเขา ต่างประหลาดใจและพูดไม่ออกเป็นไปได้ว่าวันนี้อาจจะพบกับอ๋องเย่หรือเปล่าใครบอกไว้กันว่าอ๋องเย่เป็นพวกกระหายเลือด และโหดเหี้ยมทำไมกับเทพธิดานั้น ดวงตาของอ๋องเย่นุ่มนวลจนทำให้คนตกใจได้ใครกันที่บอกอีกว่าไม่ควรเข้าใกล้อ๋องเย่ในสามก้าวตอนนี้เกิดอะไรขึ
