“เทพธิดาวางใจ ข้าน้อยจะไปจัดการ”หลังจากเถ้าแก่เดินจากไปนางกำนัลทั้งสองคนเดินเข้ามาพร้อมยกนํ้าชาและของว่าง หลังจากวางของเรียบร้อยแล้ว ก็ทำความเคารพแล้วถอยออกไปหลานเยาเยารินชาหนึ่งถ้วย นำถ้วยชาไปที่ปลายจมูกแล้วดม สีหน้าเปล่งประกายเล็กน้อย จากนั้นพยักหน้าด้วยความพอใจอย่างมาก“อืม ชาหอมน่ารื่นรมย์ ชาดี!”หลังจากเม้มปากจิบไปหนึ่งคำ นางก็หยิบขนมขึ้นมากินหอมนุ่ม แต่ไม่เลี่ยนขนมที่มีรสชาติเช่นนี้ นางได้กินเป็นครั้งแรกดังนั้น หลานเยาเยา จึงย้ายไปนั่งข้างหน้าต่างหน้าต่างด้านในของชั้นสอง แตกต่างจากหน้าต่างอื่นๆ มันใหญ่กว่าและกว้างกว่าอีกทั้งหน้าต่างยังถูกเปิดไว้ตํ่ามากหลานเยาเยานั่งลง ซึ่งสามารถนั่งพิงหน้าต่างและมองไปชมเวทีการแสดงที่ชั้นหนึ่งได้ บนหน้าต่างที่ม่านสีฟ้าโปร่งแสงม้วนไว้อยู่ตอนนี้!1141
ที่เวทีชั้นหนึ่งกำลังมีการแสดงกายกรรมที่ยอดเยี่ยม เดิมหลานเยาเยาคิดว่านักแสดงชายหลักที่เถ้าแก่ได้เตรียมไว้จะต้องอยู่บนเวที และน่าจะขึ้นเวทีหลังจากที่การแสดงกายกรรมจบลงกลับคิดไม่ถึง……หลังจากการแสดงกายกรรมจบลง ก็ไม่เห็นนักแสดงชายขึ้นมาขับร้องบนเวที คนที่ขึ้นเวทีกลับเป็นนักระบำหญิงที่อ่อนช้อยงดงามในขณะนี้“ตึงตึงตึง……”เสียงเคาะประตูเบาๆ ดังเข้ามาในห้องพักส่วนตัว“เข้ามา!”หลังจากได้พูดออกไปตามใจคิด หลานเยาเยามองไปยังเวทีที่ชั้นหนึ่งอย่างเบื่อหน่ายมาก มือที่ขาวผ่องเหมือนหัวหอมหยิบของว่างขึ้นมากินจนหมด โดยไม่
